Aşk, tanımı bitmemiş şey
Kimi ilâhi der, orda kalır
Kimi maddi der, peşine düşer
İlahi diyen aşkı içsel dehlizlerde arar
Yalnızlığı seçer, insanlardan kaçar
Kitaplara dalar, ibadetlere sarılır
Sana aşk yüklü sözcükler
Yazabilmeyi ben istemez miydim?
Yarınlara dair umut dolu
Düşler kurmak, neşeli, tutkulu
İllaki Pembe renkli panjurlu evler içinde
Pespembe gülüşler, iç geçirmeler
Kapalı bir sokak, enkaz kesmiş
Birikmiş insanlar, elleri yaralı gözlerinden akmakta yaş
Oturmuş kimi, avuçlarını açmış dua etmekte
Ayakta kimi, gidip gelmekte sağa sola yardım etmek için
Sesleniyor kimi enkazdaki boşluklara
"Ahmet! Ali! Fatma! Zeynep! Mehmet!... '
Bugün yedi yüz gün oldu
Bir mezarda değilim biliyorum
Kefenim yok üstümde çünkü
Namazım kılınmadı biliyorum
Mezar taşım yok, yerim belirsiz
Başımda dualar okunmadı biliyorum
Olacaksa özgürlük bir şey
Sevgi olsun, acı çekmek olmasın
Bütün insanlar toplanıp karar alalım:
"Bundan sonra acı çekmek özgürlüğü kaldırılmıştır."
Okumak özgürlük olsun mesela
Şiir yazmak, piyano çalmak olsun
Kolları kırık, yüreği paramparça şehrim benim,
Kim yaptı bunu sana, kim ihanet etti
Seni bu hale koyup gidenler kim?
Hadi söyle!
Hala seni böyle yalnız
Hala seni böyle boynu bükük bırakanlar
Ah kaşı karam, elleri karam, yüzü karam
Yüzlerce metreden çıkan kömür karam
Yalın ayak, yalın aşk, yalın ömür düşmüş
Kader diye ölmüş, kader diye sömürülmüş
Öğrenciyken makarnaya talim etmiş
Atanamamış asgari ücrete mecbur olmuş
Dert benim derman benim
Gözden akan yaşlar benim
Hakkı sen nerede ararsın
Dön kendine de ki hak benim
Irmak akar suyu benim
Seninle beraber ilk nefes alışımızı
Hatırlar mısın gül güzeli
Bahardı, çiçekler açmıştı her yanda
Bir akşam üzeri yolunu gözleyip
Yüreğim çarpa çarpa dikilmiştim karşına
Durup bakmıştın öyle sakince
Sen mi ağlatıyorsun beni
Ben mi ağlıyorum sana.
Nedir doğrusu?
Ben biliyorum cevabını ama sen bilme
Çünkü kırılırsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!