Bakıp da düşün bir , şu yer yüzene
Kimler var altında, bizler üstünde
Neler olup biter, kıştan yazına
Otlar büyür gider dizler üstünde
Yaradan ol demiş, vermiş rengini
Hasretle yürürken sensiz kışımda
Seninle gittiğim yolu düşündüm
Çiçekçi görünce biran karşımda
Seninle tuttuğum gülü düşündüm
Yanıyor içimin sızlar bir yanı
Bazen hep çaresiz, garip kalırız
Gönül, neden diye düşün, dünyada
Veresiye nefes, gelir alırız
Yaşadığın ömür peşin, dünyada
Baktım da bu hayat, sırlar alemi
Düşünme ey gönül sen o zalimi
O senden geçeli aylar oluyor
Mecnuna benzetme benim halimi
O burdan göçeli yıllar oluyor
Unutulur herşey zamana bırak
Bazen akşam üstü bazen gecede
Buluşurduk senle hep bu köşede
Biz aşkla yanardık mumlu masada
Dünyam seni arar sorar gönlüme
Sensiz geçen günler zarar ömrüme
Kimisi kaybeder, kimi kazanır
Hayat böyle gider böyle uzanır
Kimi güler geçer kimi usanır
Herkese gül vermez, üstü dünyanın
Döner çevresinde dağlar üstünde
Ne sözler dökülür diller üstünden
Kimi acı gelir kiminin balı
Çiçekler açılır dallar üstünden
Kiminin azı var kiminin dolu
Bak dağına göre karlar yağarmış
Üstüme bakıp da aldanma dostum
İçim yırtık sökük yamalı hisler
Kimseye diyemem çaresiz sustum
Kalbim kırık dökük bu hali gizler
Taşımaz derdimi dağa yüklesem
Ayaklarım yürür müydü
Gidilecek yol olmasa
Ağaçlarım büyür müydü
Yeşerecek dal olmasa
Her gün yeniden doğuyor
Bilirsin, görünmez düşman dediğin
Saklanır derinde, öyle kör nokta
Beklersin dönecek, pişman dediğin
Kalır bir yerinde, var ile yokta
İşte öyle dostum dünya üzeri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!