Niye çok severler dünya malını
Sonunda, kimseye kalan olmaz ki
Bir düşün, doğarken neydi halini
Giderken, hiç bir şey alan olmaz ki
Dünyada kazanan: sevip sevilen
Kimler gelip geçer nice asırlar
Yediği , içtiği dünyada kalır
Hayat tarlasını kendi hazırlar
Ektiği, biçtiği dünyada kalır
Gönül, ne kaybeder ne kazanırsın
Mutluluk saatim durdu , ardından
O gece yarısı bir'e on kala
Sen gittin hasretim taştı, kabından
Ayrılıp çıktın yar bensiz son yola
Şikayetim oldun aşkı yazana
İstanbul içinde yorgun sevdalı
Yaşıyorum işte kendi halimde
Gözlerim, ucunda yaşlar sıralı
Uzaklara bakar yar hayalimde
Sevme, o vefasız gider dediler
Yapraklar düşerken ağaçlarımdan
Sende kopup gittin avuçlarımdan
Bu yaşlar akarken göz uçlarımdan
Süzülüp gözümden dökülen sensin
Hiç dönüp bakmadın sende gerine
Bakıp da düşün bir , şu yer yüzene
Kimler var altında, bizler üstünde
Neler olup biter, kıştan yazına
Otlar büyür gider dizler üstünde
Yaradan ol demiş, vermiş rengini
Hasretle yürürken sensiz kışımda
Seninle gittiğim yolu düşündüm
Çiçekçi görünce biran karşımda
Seninle tuttuğum gülü düşündüm
Yanıyor içimin sızlar bir yanı
Bazen hep çaresiz, garip kalırız
Gönül, neden diye düşün, dünyada
Veresiye nefes, gelir alırız
Yaşadığın ömür peşin, dünyada
Baktım da bu hayat, sırlar alemi
Düşünme ey gönül sen o zalimi
O senden geçeli aylar oluyor
Mecnuna benzetme benim halimi
O burdan göçeli yıllar oluyor
Unutulur herşey zamana bırak
Bazen akşam üstü bazen gecede
Buluşurduk senle hep bu köşede
Biz aşkla yanardık mumlu masada
Dünyam seni arar sorar gönlüme
Sensiz geçen günler zarar ömrüme
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!