Anlatırdı sana aşkı
Bu gölümün dili olsa
Seni tutardı sımsıkı
Bu gönlümün eli olsa
Hep çıkardı yollarına
Duygu denizinde kırıldı kalbim
Kıyıya çekilmiş sandallar gibi
Dalgalar yüzünde yoruldu kalbim
Gözlerim ıslak kumsallar gibi
Yar unutmuş beni sildiği kadar
Yalnızlık çöküyor o karanlıkla
Her akşam güneşi battığı zaman
Boynumu büküyor bu ayrılıkla
Hayalin kaşını çattığı zaman
Öyle uzaklardan sana koşardım
Seninle yan yana, eller toplasa
Buluştursa bizi aynı sayıda
Duygu denizimiz, sisler kaplasa
Buluşturur rüzgar aynı kıyıda
Sevginin yüzünde bir akışımız
Ben sana sen bana yazıp şiirde
Kavuşuruz senle gönül izinde
Duygularla akıp ayrı nehirde
Buluşuruz senle aşk denizinde
Ruhumuz içinde geldik dünyaya
Üstümüzde, beden bizde emanet
Bitmeyecek gibi daldık rüyaya
Hayat bakışımız gözde emanet
Geldiği o yeri unutur beden
Bak, doyuyor beden şu bir kaç kapla
Fazlasına koşan dizden yorulur
Her nefes yazılır ince hesapla
Zamanı gelince, bizden sorulur
Su akar bir yerden yolunu bulur
Yunus Emre, hem Mevlana
Tutmuş bize güzel ayna
Tatlı dilde, sana bana
Yakışıyor söze, doğru
Güzelliği kalpte ara
Biz eski toprağız ne kışlar gördük
Bağrımız kar tuttu bir yamaç gibi
Başımız üstünde ne kuşlar gördük
Dalımız buz tuttu bir ağaç gibi
Ekim, kasım derken gelir aralık
Her gün dünya döner başa
Hiçbir nefes gitmez boşa
Ne kadar yaşarsan yaşa
Dün yazılır, bizim için
Ömür kısa az üstünde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!