Bu şiirim ona armağan olsun
Birtek onu sevdim bana gülmedi
Gitti başkasına gönlünce bulsun
O beni kendine layık görmedi
Seviyormu diye geçtim bağından
Bu şiirim senin güzel duygulu
Sevgi kalemimden gönül sayfana
Gözlerim kapalı yarı uykulu
Hep seni düşündüm geldi meydana
Dudaklarındaki arzuyu gördüm
Bu şiiri sana yazdım
Gördüğüm o resimlerle
Bir yanına güller çizdim
Sevgi dolu isimlerle
Çiçek açsın gözlerinde
Bu son zamanlarda hayat zorlaştı
Ne aylar yaşadım yıldan geçerken
Adımlar azaldı, nefes darlaştı
Ne yükler taşıdım yoldan geçerken
Zalim , aynı telden, ayrı sesleri
Gözlerin yağmurlu yüzün güneşli
Solmayan bir gülsün aşk toprağında
Sanki, köz alevli öyle ateşli
Sözlerin çok sıcak yar, dudağında
Ruhumu okşuyor o güzel sesin
Gözlerin içinde nazar boncuğu
Bütün güzellikler toplanır sende
Gülünce yüzünde gül tomurcuğu
Açılır sevgiyle koklanır sende
Otursan gül biter taşın üstünde
Yalnız seni değil yolum kaybettim
Büyüttüğüm birtek gülü kaybettim
Aşktan topladığım balı kaybettim
Öyle çok mutluydum o güne kadar
Aşkın kalemiyle bulutlar çizdik
Az'ı olan fakir, çok olan zengin
Denilir dünyada , sözler içinde
Bak, herkes misafir durduğu hergün
Yanılır dünyada gözler içinde
Kimse kaçamaz ki desin uzaktır
Şu dünyanın hallerinde
Oyuncağız ellerinde
Ömür koşar yollarında
Var gibiyiz bizler nerde
Eller vurur saz olana
Herkesin, bu ömrü elde dinamit
Doğarken, çakılmış ucuna kibrit
Sonu bilinmiyor, ne kadar şerit ?
Ne zaman patlarsa beden gömülür
Kim gelirse gelsin, belli yaşına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!