Gezerdik bu şehri, iki sevgili
Sevgiyle buluşur biz İstanbulda
Açılır susmazdı gönlümün dili
Hep seni konuşur söz İstanbulda
Gel yine bu şehir bekliyor bizi
Sorma bu halimi nasılsın diye
Kimsesiz ağlayan yavrular gibi
Hiçbir şey istemem gelmen hediye
Sevinir uçarım kumrular gibi
Gelmene bilemem ne olur engel
Gelirim ben sana elimde güller
Sen bekle al beni o son duraktan
Mecnun gibi sevdim aşarım çöller
Su ver de içeyim kuru dudaktan
Sevgiler topladım çarptım ikiyle
Gelirim yakında sana söz verdim
Bir sana inandım tek seni sevdim
Bilirim ayrılık çok oldu derdim
Bu hasret bitecek geldikten sonra
Bekle beni canım yolun üstünde
Gel gülüm çiçeğim özlerim seni
Öyle çağırıyor sözlerim seni
Geleceksin diye gözlerim seni
Başım pencereye dayarım inan
Süzülür gelirsin dağlar içinden
Sevgiler ekilir aşk toprağına
Umutlar yetişir biçer aşıklar
Gizlice süzülür gül yaprağına
Her çiğ damlasını içer aşıklar
Gönül yollarında yürür sevgiler
Gel şarkılar söyle sevgi içinde
Hep gönülden duyar seni dinlerim
Boyanırım aşka rengi içinde
Yaşarım toz pembe geçer günlerim
Mutluluk üstünde sürükler aşkın
Seninle bir gemi güvertesinde
Gidelim sevgiyle yollar alalım
Ayrılık olmasın gün ertesinde
Kıyıya çıkmadan öyle kalalım
Korkarım karadan yollar ayrılır
O güzel bakışın kalbe dokunur
Yüreğim okşanır diyemem daha
Şiiri ben yazar, sende okunur
Gönlüme kazınır silemem daha
Her akşam güneşi batıp aşarken
El salla, uğurla gönül yolcunu
Sevdiğin vapurda kalktı, kalkacak
Ödemeden gider sevgi borcunu
Sevda sarayını yıktı, yıkacak
Üzülüp ağlama gönül boşuna
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!