Hayatı öğrendim, ben düşe kalka
Yürüdüm yolları, yoklar içinde
Her yaşta eklendi ömrüme halka
Taşıdım yılları, yükler içinde
Bazen, dağ başında, bazen rıhtımda
Gecelerim kara sevda
Odamı yar ışıtmıyor
Güneş doğsa vermez fayda
Gündüz bile yaşatmıyor
Aç çiçeğim gülüm derim
Şöyle bir baktım da; geçen hayata
Yarısı boş gibi, yarısı dolu
Bazen yanılıp ta yapmışım hata
Şaşırmışım öyle, bu doğru yolu
Aldanıp kanmışım bazen herkese
Kimi, deli dolu taşar hayatı
Hep nasibini yer, içer dünyadan
Herkes kendisine yaşar hayatı
Sonra ektiğini biçer dünyadan
Karşıla geleni, güler yüz ile
Gözümü perdeler arsız uykular
Bilemem nerdeler yarsız duygular
İçimde dolaşır hırsız korkular
Gece, umudumu çalar ayrılık
Sayısız, gün bitmez yar saya saya
Dün gece, gözümü uyku tutmadı
Bir bana ağladım bir de sevdama
Sanki , kalbim bile sensiz atmadı
Hasretin hapsetti bu aşk odama
Dudağım resmini öptü kaç kere
Yıldızlar göz kırpar gece girince
Perdemi açar aşk, ben uzanırım
Hasretle kalp çarpar resmin görünce
Saklarım aşkını, ben utanırım
Uykular bölünür hasret içinde
Geç geldin ömrüme sen demir attın
Gönül limanıma aşk sandalından
Dünyama mutluluk güzellik kattın
Sanki bir perisin aşk masalından
Alıştım sesine sıcak sevgine
Aşkın yüzü sıcak gönül ısınır
Açılır bir kucak sevgi taşınır
Hep güzel bakınca neler yaşanır
Böyle gider bu yol bildiğim kadar
Yollar yar la yürür aşk çizgisinde
Biz aynı sokakta olduk sevgili
Şimdi garip kaldım gittin gideli
Pencerem aralı açık perdeli
Her akşam yolumdan geçme zamanın
Belki de bir daha gelmeyeceksin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!