Şimdi duracaksın
Bakınacaksın bir sağına soluna
Ellerini atıp saçlarına hafifçe
O sokak başında yine yokluğumu görünce
İçine çektiğin nefesini de
Nefesinin içindeki beni de bırakacaksın
Bir merhabadan çıktık yalnız iki kişi
İki bedende aynı kalp aynı aşk görüşü
Bir olup yakmaya yüz bulurken ateşi
Sesinden aldım daveti gönlüne doğru
Sokak sokak dolaştım ol şehrini seninle
Kaç gün geçti
Saymak zor bana
Zaten gücümde yok hani
Birde hatırlayıp dünü
Aklımdan çıkmayanla bir savaş daha
Gerek var mı sulhu bozmaya
Sana ne diyeyim bilmiyorum
Aklıma gelen pek çok şey var ama
Olardan hangileri beni ve
Hangileri seni anlatır bilmiyorum
Yazık olmuş rahmetliye
Denmeyecekmi öldüğünde ateist
Rahman-ı olmayana hakaret olur bu
Ardından edilecek laf yok be ateist
...............................................
Ne gördümse sendendi ilki hayatın
ilk kez aşkı görmek de buna dahil
ihanete uğramak da
Senden aldıklarımın yanında
Seni unutmaya başladığım anda farkettim ben
Unutmanın da senden kaldığını
Ben gidiyorum
Usul usul kaçmanın vakti geldi
Adını yazarken yastığımın baş ucuna
Burnumun dibinde kokun yoktu ama
Kal durmak istediğinde be
Bir hüzündür bu, çöktü üstüme
Geceler sensiz zor, be güzelim
Siyah saçın, dudağında bir ben
Kendine bir ben, al be güzelim
Muhabbetin bal misali, bir damla can
Giderayaktı yolculuğa çıkışımız
Elbet bir gün döneriz denmişti vedada
Ama bir tuhaf sıkılmıştı eller
Sanki istemiyordu bırakmayı
Yinede gülüyorken son cümleye
Daha çok teselliydi yüzlerdeki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!