Geride bıraktığımızın adıydı dün. Unuttum dediğimizin ve bazen saklandığımızın adı. Düşünmekten korktuğumuzdu. Düşlerde bile uğramaya çekindiğimiz ve aslında özlemeye cesaret edemediğimizin adıydı. Çoklukla yarım kaldığımız, yarım bırakıldığımız ya da yarısında kaçtığımızın adıydı. Ve şeklini, ve içindekini, ve bize kattığını tarif edemediğimiz dünyamızdaki, en güzel, en alamlı bakışların sahibiydi dün. Ve o güzel gözlerden süzülmüş iki damlayla ortaya çıkan, kokusu anlatılmayacak kadar güzel çiçeklerden derme rengarenk gökkuşağımızdı.....
Gölgelere hükmeden karartıydı bazen. Korkutandı. Kalbimizde açılmış gediklerdi biraz da ve oradan sızıp, kiminde üşüten, kiminde ateşlere atıp yakan kaçak duygularımızdı. Onun adıydı dün ve sendin onunla beraber her gün. İsimdik sadece bazen. Bazen, çok zaman tutulmaya korkulan ya da hak etmediğimiz söylenmiş ve kaderi kabullenmişliğimizden de öte dilekler olduk. Sormadan ve bakmadan kendimize evet dediğimiz ama aslında evet derken kendimizi reddettiğimiz, ya saklılarımız ya da yasaklılarımızdı.
Evden çıktığım bir gündü. Sokağın başından her yanı gördüğüm bir gün. Ufkun, önümde düz bir ova gibi uzandığı ve sanki bir adımda dünyanın öbür ucuna gidebileceğim hissini uyandıran, kanatlanmış bir ruh haliydi. Uç uç böceğinin elimizin içinde dolanışı ve sonra; Hadi, hadi uç diye tutturduğumuzdu. Ama yine de parmak ucumuza vardığında hüzünlendiğimiz, gidecek olmasının, geri gelmeyecekler listesine eklenenleri hatırlatmasıydı. Köşeyi dönüşümüzle hayatın yepyeni bir yöne aktığını gördüğümüz anlarımızdı bazen sokağın sonu. Evin gözden kaybolduğu andaki çıplaklığımız ve savunmasızlığımızdı biraz da. Sadece bizde olan koca dünya savaşımızın, en şiddetli çarpışmalarının tam ortasıydı kimi zaman ve kimi zaman, barış görüşmelerindeki arabulucumuzduk. Gözlerde kocaman özlemle salladığımızdı bayrağımız, hem beyazdı bizimki de….
Bir sıcak iklimdir Ankara, duman altı sokakların arasında kaybolmadan yaşayan gençlik heveslerimde
Bir kör kuyunun dibinde ışıktır Ankara, inadına tuttuğum dileğimde
Ve bir başka güzeldir Ankara senden doğmuş sevda sözlerinin vaadkar büyüsünde
Beni Ankara'dan uzak koyma, beni sensiz zamanlarda bırakıp
Beni Ankara'dan ayrı koyma
Beni senli olandan
...çalmıyor telefon
...saklanmıyor ardına bir ses
...koca ormandı Sevgi düne değin
...bir dal bir fidan kalmadı terketti nefes
...kesik soluğun
Bir uzak diyardaydı çocuksu hayaller
Körpecik yüreğimden kim bilir neler geçmişti neler
Öyle ki kör oldum
Sağır oldum el aşkına
Akıl kalmadı başta belki ondandı inanmayışlar
Bir yarım yol kaldı önümde belki de ondandı saklanışlar
istersen gelme ama
sen adayken güle
hoş bakışın sıcağı beni bulacaksa
ve bir de
aklıma yer etmeyen düşlerinden
bir küçük hisse olduğun anda gel
Sen sevgimin ışığı, mutluluk hevesim
Sevdiğim her şeyim sana merhaba
Sen kalbimim sesi, aldığım nefesim
Sevgilim, herşeyim, sana merhaba
Cehennem olmuş dünya, sen gülden öte
Eski bir film sahnesi sanki hayat
Eski siyah beyaz duruşlar var önümde kendime dair
Ve aklımın bir yanında sen
Eski bir hikaye bendeki hal
Uzun ve yorucu zamanların sonundadır boynumun büküğü
hayır
zamansızdır aşk
akla nasıl gelirse öyledir silüeti
usuldan içeri sızmış davul sesidir sonradan farkına vardığımız
rengini kokusunu ve sıcağını bilmez cahilliğimizle yine de tanıdığımız
İlk defa dün akşam özledim
Kuytularda saklanan o kırıntı sevgiyi
Dün akşam arsızdım, istedim
Çürümeye yüz tutmuş o köhnemiş kimliği
Dün akşam hırsızdım çaldım
Yalandan saray yaptım
Seni seviyorum
Sonunda yerle bir olsa da devran
Seni seviyorum
Hayal-i hüsran olsa da seyran
Seni seviyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!