Bir hastalık neşretmiş akıl denen kıymete
Yerli olsa hasta diye lütfeder miyiz hiç ?
Üşütükler kabul etmiş, şifa diye kıymete
Üşütüğün kabulüne, biz uyar mıyız hiç ?
Yabancı hastalığın tedavisi zor olur
Dağda, taşta, yolda aklıma geliyor
Cadde araları zamanı izliyor
Sırıtıyor, ta öteden cezbediyor
Görüyorum, hayal gibi yaklaşıyor...
Yalnızlık acısı ölümü saklıyor
Gelecekte mi saklanıyor bu feryat figan?
Geçmişteki ben değil mi üstümdeki tiran?
Beni parmağında oynattı şimdiki zaman
Ben bilinmez bir yalnızlığın mucizesiyim
Belkide tanrının dünyadaki yedisiyim.
Şimşekler gürüldüyor kara bulutlar ardından
Yağmur gibi, damla damla her bir yanımda sen varsın
İşte güneş, ışığıyla geliyor çok uzaklardan
Vardığında, doğan yedi rengin tonunda sen varsın...
Duyacağın göreceğin yok senin,
Yazacağın edeceğin yok senin,
İçimden yürüyen ölü doğuyor
Seveceğin sayacağın yok senin.
Dert bilirken derman bildim ben seni
Ağaç oldum: tüm yaprakları, tüm dalları sen,
Sararmış bir yaprak, kırılan bütün dallar ben.
Toprak oldum: ekilen en güzel çiçeğim sen,
Yine sen gibi oldum; diken diken her yerinde ben.
Bir şiir yazdım: ismin dudaklarda anılsın
Eğer beni özlersen, bazen açıp bakarsın
Her bir kelimesinde, azar azar yanarsın
Beni unuttuğun an, hayatından solarsın.
Hep iyimser kukla yüzünüze kandım
Sizin gibi bozmaları bir halt sandım
'Görüpte susmaktır' dedim ya hep Tanrım
Yazdığım satırların demine vardım...
23.06.2019
İnsandır diye defalarca susanı bilir misin ?
Her şeyi bir nebzede silenler, kimdir bilir misin ?
Anılarımın hatırasını dolduranı
On altı yılımdan mutlu bir gün söyler misin ?
Birinciye hata, ikinciye yanlış derim
Çok yoruldum, yıprandım; yıl yıla karıldı
On sekiz yılımdan bir gerçek söyler misin?
Göz yaşım yok, ana ihtiyar, zihnim bağlı
On sekiz yılımdan mutlu gün söyler misin?
Yalnız hücresindeyim, müebbet yerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!