Aldanmak: şu insanoğlunun saflığı desek
Dönsek dolaşsak, yaptığına nankörlük desek
Ya hasım olursun, ya da bir dost; koy cebine
Aldanma sakın, tecrübe diye koy cebine.
İnsanda akıl var diyoruz, hani nerede ?
Toprağı çiğneye çiğneye geliyorum
Yalnız başıma ben yönümü buluyorum
Issızlığın tam ortasına vardığımda
Ağaca yaslanıp, ne yaptığıma bakıyorum.
Sert rüzgar ölüm gibi tenime işliyor
Sessiz ve sedasız bir güneş battı burada
Bucaksız mavi yerini siyaha bıraktı.
Semanın yıldız gözleri, mehtabı burada
Ruhum göğ gibi kendini siyaha bırakı.
Gecelerim dinmiyor, sabahlarım sökmüyor
Sen sahte sözcüklerle kimseyi kandıramazsın,
Para için her şeye kıvıran, koca bir alçaksın !
Haydi işine, kuytu köşeler cilvene mahsus
Kukla gibi elinde kimseyi oynatamazsın.
Ben suya atılmış bir taş parçasıyım
Yavaşça en dibe doğru iniyorum.
O kızgın çağlayanın, ta kendisiyim
Önüme çıkanı sürüp gidiyorum.
Mevsim geçişi solan o yalnız çiçek,
Sevgim olmasa sana güzel mi denir
Olmuyorsa ver geri, üstüde kalsın.
Seni rakam yapsaydım sana 'bir' denir
Sıfırları ver geri, üstüde kalsın.
Yüreğim delik deşik umursasana
Bir kitap yazılmış, hüzün ve biraz gam dolu,
Bu kitabın kapağında 'çilekeş' yazıyor.
Anlamak biraz güç, tüm sayfalar hayat dolu,
Bir sayfasında 'yaşamayan bilmez' yazıyor.
'İçindekiler' bölümünde çok şey yazıyor,
Havlar mısın zırlar mısın ?
Dediğimi saymaz mısın ?
Boynuzun kulağı aşmış,
Devrim diyen ahmak mısın ?
Düşmanına ‘barış’ dersin,
Sınav dediğin hayat, bir takım mucizeyle dolu
Mahkum misalı, dört yanı duvar ile sarılı
Bir köşesi sefa, bir köşesi de cefa yolu
Hiç mucize bekleme, alında cefa yazılı.
Bir tek günah işlediyse tüm sevabı yandı bil
Sen uyursun, uyur gözlerim
Kırgın, iki büklüm sözlerim
Kestirmeler hep sana çıktı
Yolunu gözler bu gözlerim.
Ne yalan olsun ne bahane
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!