İnsanlar değişir günden güne.
Milyon yıllar içinde dünya nasıl değişti ?
Kaç git gel oldu evren boşluklarında ?
Milyarlarca yıldız öldü uçsuz yerlerde.
Dünya üzerinde, iki insan ölse ne yazar
Hatırlanmayan dedik
Hatırı olmayanmış meğer.
Zira size hatır da zor gelir,
Hatırlanmış olmakta.
Evet hatırlanmış olmak,
Hatırlayanın unutmaması
Kalkmayan ağır yükü bindirdin omzuma,
Ağrılarım var dört bir yanımda sızlayan
Güçlü dururken yavaştan da çöküyorum
Ne olacak halim ? İsyana koşuyorum...
20.06.2019
İçimde ki o yanık ateşim durgun
Gecenin uğultusu ve şu karanlık
Ölüm sessizliğinde.
Tek bir fısıltı var
Yüreğimde ‘tık, tık’
İsmin, her kalbimin çarpmasıyla
Yalnızlıktır hayatımı hapseden
Oralet sehpanın tutulduğu kabzeden
Saçmalıklar sunuyorum saçmalıklar diyarına
En engin konferansları düzenliyorum.
Şu peşime takılan fikirler
Gecelerim el uzatıyor yalnızlığıma
Göz yaşlarım eşlik ediyor kimsesizliğime
Canı gönülden anıları yad ediyor gönlüm
Sönecek tamusu, uçmağa varınca ömrüm...
Unutmam gerekiyor, biraz zaman ve sabır
Her şey geçip giderken, köşede duruyorum
Yapılan rezillikleri, bir bir görüyorum
Şerefinize laf edecek bir tek sözüm yok
Çünkü bilirim, dillenecek bir şerefiniz yok
Dön bir bak, verdiğiniz sözler havada kaldı
Bir anda duruyor akan bütün sular
Nehirler, ırmaklar
Ummanlar ve denizler
Deli bir kıskançlıkla
Bakıyor,
Göz pınarlarının içine...
Senden geliyor şiirimin ilham kaynağı
Kelimeler, bir boncuk gibi dizilir oldu.
Beni, dolunayın yansıyan beyaz parlak ışığı
Gecemi ise gözlerin aydınlatır oldu.
Sana özel bir şiir yaratabilmek için
Beklerim, ömür boyu beklerim
Durmuş olanı beklediğim gibi
Akıp gideni beklediğim gibi
Seni de beklerim,
Cehennem kapısından, içeri girmiş gibi.
Seni beklemek,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!