AKŞAMDAN SABAHA
Gözlerinde dinlenen akşam,
Sessizliğin en ince rengiydi.
Bir bakışın değince dünyaya,
İçimde uzun yollar aydınlanırdı.
Rüzgâr, çiçek kokusu getirmezdi;
Adını fısıldayan yamaçları taşırdı.
Her esinti, senden kalan sesi
Yüreğimin kıyısına bırakırdı.
Sana baktığım yerde
Kelimeler susmayı öğrenirdi.
Saatler uzaklaşırken
Ben o anın kıyısında kalırdım.
Gökyüzü mavisini toplarken,
Gece, göğüne sessiz kıvılcımlar dizerdi.
Gözlerinin kıyısında yeniden doğardım,
İçimde senin ışığın ağarırdı.
YÜCEL ÖZKÜ
29 Temmuz 2026/05:11
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 20:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!