Akşam Olur Şiiri - Kasım Kobakçı

Ovaları tercih ederim, kent gürültüsüne,
Lavanta rayihasına karışan, çam kokusu varsa,
Kestane taşıyan, kır kırlangıçları geçerse,
Sarp yamaçlarından,
Ormanları, ovalarımdan daha da çok severim.
*
Beklerse, dirençle ayakta duran kerpiç duvar,
Kömür ateşinden süzülen, taze is'e özlemim,
O yerdeki, ıhlamur kokusuna aldandım,
Bakışından, bir mevsim geçer,
Yosun tutmuş, taşından sızan,
Çalınmış, bir damla gibi ferah.
*
Öte yanında, bir dergâh vardı,
Tepesinden uçan, puslu kayıklar,
Meşe kahvesi, bir meydan okumanın ortasında,
Açlığımız sana akıyor kayabaşım.
*
Bu vakit, sana yöneldik,
Butlan ve de bolluk sahibisin,
Selma'nın evladısın,
Genç Ömer'im.
*
Babasının duaları var,
Zamanın, hışırtılı çakıl taşına sahipsin,
O an, kaybolmaktan yorulur,
Gönlümüz, umudun peşinden gidiyor.
*
Bu dönem, azığımıza bereketli tohumlar koyduk,
Ve dergâhın duvarlarında, tozlu günahımız dolaşıyor,
Dudakların, gizli bir mora boyanmış.
*
Bu günlerde, içimize bir şenlik düşüyor,
Testiler ve tepsiler istekli,
Bir aceleyle sarılarak,
Hatalarımızı geride bıraktık.
*
Toprak filizleri,
Nimetler süzülür soluğumuzda,
Genç kirazlar, çiçek açmayı bırakır,
Yoğurt kokan, kuzulara bakarak.
*
Bu günlerde, canımız kıpır kıpır.
Çabuk ol, kimimiz ölüyor,
Ve kimimiz, hayata göz açıyor.
*
Sana, bir ölçü yağ için geldik kayabaşım.
Fırınlanmış patates, ıspanak,
Bir de, heybelerimizde helvamız var,
Yakında, iskeleye çarpacağız,
Yüzüne karşı.
*
Her daldan, bir ah sesi yankılanacak,
Sofralarımıza, loş bir bereket serpilecek,
Çuvallar ve küpler doldurulacak,
Annemin tebessümünü, birlikte göreceğiz.
*
Ağıllarımızda, narın sesiyle uyanacağız,
Ve yakında hatırlayacağım,
Biri kömür siyahı,
Diğeri ise, senin deniz mavisi gözlerin...
*
İnce uzun, çitlerimiz var,
Batan güneşi kovalayacağız,
Birazdan, tahta kapıyı örteceğim ve,
Seni bırakacağız.
*
Uçsuz bucaksız dağların ortasında bir köy,
Akşam olur, kaybolur karanlıkta.