Hangi mevsimin sahibidir bu hüzün.
Hangi feryada aldandı da canıma düştü.
Geçmiyor mevsimler sensiz olduğun.
Katmer katmer diziliyor yutkunamıyor.
Zaman geçiyor tükeniyor her vakit.
Olmuyor sayfalarda bir şey silinmiyor.
Sen bilmiyorsun soğuk sanıyorsun kışı.
Bilmiyorsun sensizliğin verdiği sıkıntıyı.
Rüzgâr geçiyor, an geçiyor, zaman.
Ezberimde kalan yüzün hep içimde.
Elim, kolum, canım aciz sensiz üryan.
Nereye baksan hüzünlü buğuludur her yan.
Kâh geçer oturur göğsümün ortasına,
Bir bakmışım beni bulmuş rüyamda.
Ne kuş uçar ne kervan geçer buradan.
Ne sen duyarsın beni ne şehrim Van.
Uyumaz durmaz canıma düşen bu feryat figan.
Ne gariptir bu hasret çillenir büyür içimde.
Geçmez bitmez yıl olur bilmem kaç.
Ne sen bitersin gözümde ne de bendeki bu har.
Kenan GEZİCİ 29/08/2026
Kayıt Tarihi : 29.08.2026 05:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!