Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Delinin rüzgarıçok öncesi tutuştu,raporlar ötesi çağda.Van Gogh'tan öncekıvrık resimler yapmayabaşlamış olmalı Dali; tepeden bir saat yuvarladı.Döndü dolaştı duvarın yassı saati.Eridi, büküldü, akmaya başladı.Sonra Gogh'tan ağaçlar, selviler...Şimdiyse artık dallar mı kaldı? cennet mekanı düz etmek için; ila da ama, işte, yapraklar! ! dallarında yerleriniher şeyden önce almış olmalılar.
*
Karavana umutgeçici halüsinasyon esrimeleri; nektardan bir damla kazıklı voyvoda,çok şey demek olur mağranın devamlar havanı’na.-çünkü ne kadar aldığın önemli, ‘alsak fazla aspirin morttuk’ denli; dikkati, özellikle bu noktalarda, yoğunlaştırmalı. -Geri gelen takat:oy! ! o her zaman orda bulunmuş; yerini benimsemiş bir muzaffer, heyhat.
*

1.

Kardan çatılanmış evlerin açık yeşile dönen
örgüsü birleşiyor geceyle:biri ışıklı,
diğeri içeriden ışık sızdırmayan bu evlerden
ve hemen karşılarında kardan bir tepecik;

Grup yazım ön versiyonu:

Neler gördü bu oda
Neler,
dışarısı kadar;
Görecek olduklarını da

Dönülmez akşamın ufkundayız,
Neden politikalar üretir dururuz.

Akşamların hepse sabahlara çıkışlarındayız
Neden paraya tapınır kalkınırız

Varlar seğirtiyor seni göklere
Ve orda gerçekleşen bir şeyi
Buluyorsun biliyorsun sadece.

Gün’ün farkındalığı Güneş’le kaçıyor;
gece, aydınlıkla birleşiyor

Kucakladığında çocukları,
Gururu ve kini hatırla:
Onları seversin, değil mi?
Onlardan bir şey beklemezsin …
Onlar seni sever çünkü bilirsin.
Ve bilirsin böyle ben severim seni …

Bacağını seğirerek geldi Nadine. Yanı başından yükselen kale içindeki kule
yükseliyor en yükseklere. Bulutları delip geçiyor artık …

Bilemezdi bunu.

Ana kapıdaki tek görevliye sordu, şatoyu bekleyen:

Somunuyla göbeğinin ekmeğin;
Çıkarıverip un ufak, pay veriyoruz;
Cam önü kuşları’na mutfağa …
Gagalayıp duruyorlar emeğin.
Ama günlerden bir gün açmış
İsek, pencereyi öyle unutmuşsak;

I.
Güzel bir aşk için bekliyorum.
Neredesin biliyorum.
Kör topal hörgüçlerin zirvesinde.
Neden çekersin bunları.
'Mutluca saf' çıkmak

Ortada bilinen her şey'in
giz tuttuğu bir kör bataklık sessizliğin.
Eylem çocuklarıyız
ve, iyilik gütmenin var iki ucu. O 'giz tutma',
ya pas tutacak ya burada.. ve evet,
ya da öylece giz tutacak, hala...