Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Öngörülemez bir anda tavşan dağlaştı;
içteki pınar dağa küstü,
bekleyişler bile hafifledi.
örümceğin nadas ipi,
kudretli çeliğin dahi kaldırdığından.
eh, sen sallan yuvarlan, örümcek maymunu

oraya giriyorsun
sevindrik, 'cee! ' ediyorsun
sonra, tıpış tıpış
eşikten atlıyor çıkıyorsun

ee! sokağa

Hadi bakalım düşüngeç,
işaret ettiğini seç.
'Geç bunları, geç! ' dersen,
nereye gider durur
antik tiyatroda meç.

İnsanların düşünmeye ihtiyacı var.
Etraf ışıl ışıl, göz görmez kar.

Çok aydınlık, alışık değil herkes.
Düzeltmek lazımsa bunu es geçme:

Düşünüyorum ve bir anlam vermeye çalışıyorum.
Kendine değer verseydi insan, inansa; *
bunca badire, serilmezdi şüphesiz orta yere.
Güvenmeli, ilk önce kendine inanmalı insan;
mesela inancını ama köreltecek bir şey mi oldu?
hemen sarılmalı çarelere, iyiyse eğer niyeti.

bazı gruplara girmemiz zorlaştı arkadaşlar.
kısa bir tatilden sonra geleceğim.
take care

I.
Efsunda yani ya da mecazda desek;
diş sinirleri azdıran sanki sevgili inadı, cühelaca inadı:

(sabret kendin
ve denet,

Uçağa binsem bulutlara ulaşsam.
Atıp kendimi sana varsam.
Saydırsan bir, iki;
…… ben tutsam kağıt gemiyi

sen elimi kavrasan,

Ulular kırkahvesi, 'he! ' deyince
keklik sekerek; e bir su samuru,
nehir mavi gerdan boyu, şulap d`şulap, eh! ...
Hop! göründü mü, kulübe?

Düden tüten buharı geldi

Dünya ağacı dokuz delikte,
Altısı da birbirinden hep yek.

Kiraz sarısı, düşeş doğumu;
Duran gergefi al müzmini.