Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
Arkadaşlarıyla gidiyorken yarışa
Takıldı münasebetsiz bir taşa
Beklenmedik bir zamanda
Tökezleyiverdi zavallı tahta atım
Dörtnala gezinirken özgür kırlarda

“Destur ya Habib! ”
Ötelerin ardından gel etti mekanı tayyib…
Ve ana muştulu haberler ulaştı zanımca sana…
“Ölümü sıklıkla hatırlayın” ki ölmeyesiniz,
Yani hatırladık hatırlamasına da canan,
Ki biz yerine ölüm hatırladı bizi…

1/:
Aşk acısının,
Ne kadar tatlı olduğunu
Bilmem, bilen var mı aranızda?
Ben tattığım için damdan düşen sayılırım.
***

ben de bir beyoğluydum,
yoksul diyarların birinde kendi başıma.
tam kırk batman tuz yetmezdi bir günde,
sürekteki avcım ile kafesteki kuşuma...
***
aslanlar da suya inerdi,

1/:
Adı Nurullah’tı,
Ya da Abdullah...
Ama düşleriyle sevişen bir adamdı o,
Bu sebeple tuzlu tuzlu ölüm terledi,
Yattığı son uykunun kapanmayan gözlerinden...

(Asuman'a, Yüreğimden Üç Yüz Beşinci Mektubumdur.)

1/:
Ve akşamlara sine sine geliyor özlem...
Hayalime yazıyorum seni hayatın bittiği yerde.
Susuyorum flu şiirlerde,

1/:
Sağ olasın ilkbahar ağabey
Sen gelmeseydin eğer
Nasıl koklardık güzelim çiçekleri?
2/:
Sağ olasın yaz bahar ağabey

A/:
Köyümüzde sabah olur
İlk önce ibikli horozlar öter:
Ü-ürü-üüüüüüüü...
Ben hemen kalkarım yerimden.
Kınalı horozlara bakarım

1/a:
Gelince o gün...
Gelin duruşlu dağlar
Gelince yürüyecek... Bulutlar dürülecek.
Beyaza düşecek sakalım.
Döşüme ektiğim kurşunlar üşüyecek.

1/:
Özlemim 23.44’dü...
***
Gün ışığı oturgan doruklarda
Omzuma omzuma konmadaydı hüsranım
Lacivert hasretim tüfek çatmada