Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

Dava kan,
Süregeliyor kabileler arasında,
Nice zamandır…
Kan için sebep, develer gibi sürü halinde,
Herkesin belleğinde,
Ya babasından, ya dedesinden kalan…

1/:
Uykularımı çaldı,
Kırk birinci harami.
Dedim haydut başına:
'Bu da oldu mu yani? '
2/:

Yok Mekanların Hiç Güzergahı

1/:
Masallar platformundayız,
Her şey Kaf dağı ölçeğinde bir krokide şekillenmede.
Kainat coğrafyası işte şurada ve şuncağız.

1/:
Ben mini minnacık bir noktayım
İmla sıralamasında en sondayım
Virgül: Sevgili kız kardeşim
Eşim: İki nokta üst üste
Ünlemin altındayım

Sabahlardan bu sabah
Satıcılardan bir satıcı
Sokağımızda tezgah açtı
Ne incik ne de boncuk sattı kızlara
Ne de iğne iplik yaşlı ninelere
Bu satıcı isim sattı bizlere

1/:
Sıkıldığım anlar olur
Yaşımdan ve yaşadığımdan.
Bazen kaçıp buralardan
Köyüme dönesim gelir.
Bırakıp olgun yaşımı

1/:
Ya Yakhya! ...
Dokunma Meryem'ine Yarusalem'in...
Yağlı çıra gibi tutuşursa bu kent,
Tam siyaset yüreğinden, vay ki vay!
Bir kök sevgi getirsen de Ya Yakhya,

1/:
Gazeteci ağabeyler,
Yusyuvarlak bakarlar dünyaya,
Objektiflerinden makinelerinin.
2/:
Kare kare savaş görürler,

1/:
Zaman diye bir bebe doğuyordu apış aramıza...
İzan şaşkındı. Ve vicdan zavallı bir şaraphanedeydi. Anarşist yıldızları öldüren de o şaraptı sanırım. Ki sıkılacaktı bir kez daha. Nebi Nuh'tan sonra... Ve bira dolu fıçılar önümüzde... Teker tekere. Onların zamanıydı. Yani ateş suyunun. Ve sahte bir Manitu'nun. Mantıkları esrik bağımlıların dili çatallaşıyordu. Sarhoşlar düşüyorlardı sivri dilli narımıza...
2/:
Zaman diye bir bebe doğuyordu apış aramıza...
Meri'nin damağını hissediyorlardı ilk önce. İştahlı dillerinde balçık ve çamur mahlukatı. Yani sevda usul usuldu. Şehvet dolu dizgin. O anda doğuyordu zaman. Korunaksız kulakları sağır eden bir gürültü... Ve ışık kalyonunun seren ibrişimleri kopuyordu orta yerinden. Fırtınalar sürüyorduk zamansız yaramıza...

1/:
Uyandım sabah erken.
Aklımdasın her zaman.
Kahvaltımı ederken,
Sütümü yudumlarken...
Okulum, canım benim,