Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
De bana Cemal dede...
Ne kadar uzak, uzak?
Yakalar mıyım acep?
Uzağa kursam tuzak.
2/:

1/: İğde Üstüne Girizgah

Ellemeyin iğdeleri ağalar...
Hüzün çöker ihata çitlerine.
***
Az buz değil bu öykü...

1/:
Sibir elinden kar ve kıyamet geliyordu...
Yani şiir gibiydi. Ve bir soyut vizyondaydı her şey. Ne kadar ışıklıydı girdiğimiz yer halbuki. Çiço'nun gözleri kamaşıyordu önce. Sonra alışıyordu Öklides felsefe devşirmeye. Biranın en sertine ve de sevi'ye. Birkaç adım daha atıyorduk hiç yurduna. Sonra duruyor gibi yapıyorduk aklımız sıra. Sibir gibi bir eldi alnacımızdaki. Sade kara buz. Biz öylece bakıyorduk.
2/:
Sibir elinden kar ve kıyamet geliyordu...
Ve yine kar ve kıyamet ve karanlık geliyordu üzerimize. Gözlerimize batıyordu bakışlarımız. Önümüz kıyametse, ardımız karanlıktı. İnadına ve yekpare. Ne kadar geniş bir salondu burası yahu? Ya da gerçekten geniş miydi? Ne diye böyle düşünüyorduk? O da flu bir aldatmacaydı ya. Neyse...

1/:
Kovulası hatıralar yurdu yüreğim bugün…
Atlarım tavlamda tembellik eyleminde,
Tarihin çivisi çıkmış menteşelerinden,
Virajda bir yürek devrilmiş kan revan ile,
Unutmak, belki en kolay kelime şimdi.

1/:
Akvaryumda balık olsam
Gezsem sudaki dünyayı
Sonra okyanusta balina.
2/:
Saksıda çiçek olsam

1/:
Yumurtadan yeni çıktım
Kahkahalarla güleceğim ağabeyler
Sırılsıklam ayva tüylerim
Küçük kanatlarım yapış yapış
Hava öyle soğuk hava öyle soğuk ki

1/:
Ağaç dalı, ağaç dalı,
Ben kendimi bildim bileli,
Hep üzerindeyim.
Babam da hala üzerinde.
Annem üzerinde.

1/:
Doldurup ceketimin yan cebine
Bir avuç bozuk parayı
Bu sabah yine fırladım çarşıya
Ağız birliği etmiş gibi
Oradaki tüm satıcılar:

1/:
Annem konuğu çok sever
Ama gelen o misafir
Bulaşan kızamık değilse eğer
Her türlü ikrama değer.
2/:

1/:
Arsalara evler diken eli hünerli ustalar:
'Soğukta ısınsınlar.' diye çocuklar,
Uzun uzun bacalar yaptılar.
Bir sonbahar akşamı
Üşüdüler çocuklar