Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
Bir küçücük serçecik
Kışın karda kıyamette
Durmaz öter: Cik cik cik.
2/:
Dünyayı kaplamış kış

1/:
Mavi gölde gün boyu yüzen
Ayakları perdeli paytak ördek
Yeşile kim boyadı güzel başını?
2/:
Mor çayırlarda öte öte gezen

1/:
Kendinin kâşifi olmalı adam…
***
Bilmeli yüreğinde çırpınan kuşu
Rüzgârlara binip uykularında
Fethettiği ülkesinde sultan olmalı

“Cezve gibi içinde kırk yıl hatır kaynatanlara...”

1/:
Ben… Küçük bir cezveyim.
Bir kıvılcım yar bana,
Volkanların ateşini neyleyim?

1/:
Heey! İlkbahar nerdesin!
Korkma artık kara kıştan,
Kalmadı onun da eski deliliği.
Ne dağlarda hırçın hırçın esiyor,
Ne de çatılara dolu dolu yağıyor...

1/:
Terli ırmaklar akar yalnız dağlardan...
***
Yüzümdedir saldığın harlı atlar,
Kapısı aralanmış sevdanın eşiğinden,
Ha atladı,

1/:
Yapayalnız yağmurlarla dost
Rüzgarlarla arkadaştın ay Cano...
Kahkülün düşerdi yaylalardan aşağı
Ya rüyamı yar başında tutardı sabırsız ellerin
Ya da düşürürdü mavzerlerin sabırsız tetiğini

! /:
Şiir gizemli bir seldir,
Durmaz akar dudağımın sayfalarından,
İksir içen bir kul ararım Necef'te,
Bulmakta zorlanırım aradığım çöl susuzunu,
Kızıl gözlü tandırlar gibi yanarım...

gözlerinden kan akıtan,
alemi kızıl görürmüş.
***
yekpare sevda bilirmiş muhatabını,
yüreğinde aşk taşıyansa…
***

1/:
Her sabah erkenden çıkardı,
Geçtiğim yolların kıyıcığına.
Minik bir gülücük taşırdı,
Pembe ve küçük ağzının kenarında.
Gök yüzü gibi maviydi gözleri.