Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
Ya Yakhya!
Dokunma Meryem'ine Yarusalem'in
Onulmaz panikteki her yaralı serçe
Belki de son avıdır avlanan her yüreğin
Öksede bıldırcındır şimdi muallak taşı

A/:
Yaşlı bir ağaçkakan
Yıllardır penceremin önünde duran
Asırlık çınar ağacını
Gelirken kakar: Tak tak!
Giderken 'Tak tak! ' kakar...

1/:
Hudut boyları tanır bizi.
Kaçağın sesi,
Heyecanlı nefesi,
Gizli kalmaz.
Bir çakaralmaz

1/:
Aileye son gelen bendim
Neşe getirmiştim kardeşlerime.
Babam severdi beni:
'Küçüğüm,' diye.
Annemse bir ev kadını:

Annemin kahverengi kazağı bol
Pileli beyaz eteği uzun
Kareli mavi ceketi geniş
Ağzı tüylü pabuçları kocaman
Annem çarşıya çıktığı zaman
Anne olmak isterim

1/...
Sahici adı her ne ise unuttum
Akfabi derdik biz ona.
Latince’yi ilk belleyendi Akfabi.
Kozayı ilk yırtan yani.
Sayın ki müderristi medresede.

1/:
Dünyayı idare eden
Ya da idare ettiğini sanan
Kocaman kafalı amcalar
Düşmanımız da olsanız
Siz bizi tutamazsınız

Bir bakalım,
Nice ola halleri,
Ah ah, zavallı çöl Bedevileri,
Ne etsinler, yok ki evleri,
Yüzyıllardan bu yana aynı minval üzere,
Tekrarlayarak benzer hayatı,

1/:
Acaba kanunlar şahı Kanuni sultan,
Kaç kez bağırmıştı göbeğini çatlatarak,
Direkleri arasında kapısı top gibi olan sarayını:
“Neredesin ey Kösem sultan? ” diye mesela...
Hiç bilmedi çihangir hünkar,

Bakın tan atıyor, oluyor sabah.
Kuşanın sevdayı, haydi çocuklar!
Ardınız da olmamalı; ne ah, ne de vah!
Kuşanın sevdayı, haydi çocuklar!
***
Tavlalarda bekleşiyorlar atlar,