Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
Serçe kuşu misali milat ararım yüreğime,
İsterim ki bir İsa doğsun.
Ondan evvelim vurgun yemiş bahçeyse,
Sonrası lalezar olsun.
Bıldırcınlar konsun dallarıma,

1/:
Ey İstanbul!
Bilge zamanın (gözleri) yaşlı oğlu...
Neden hüzün denizine buladın beni?
***
Hırçın dalgaların dövdü, çevirip bir tenhada,

Uyandı gece yarısı minik
Ağladı yırtına yırtına
'Uyusun.' Diye annesi
Su içirdi olmadı...
Süt içirdi olmadı...
Şekerli şerbet içirdi olmadı...

Apostol'la Yüz Birinci Sayfa
1/:
Gözlerime sağılırken ışığın hüznü,
Bu günü yarınki geceye evirirken zaman,
Sen varsan karanlıklarla oynar yüreğim.
Geçip giden dağların arkasından gölgen ise,

1/:
Ben de sol böğründen vurgun yemiş,
Bir beg oğlu begim...
Dayanamam acıya,
Dayanamam gurbete.
Yani ey sevdamın azraili,

1/:
Harappalı bir cani İndüs nehrinde yıkıyordu ellerini,
En son öldürdüğü adama sinkaf ederek:
“Emnertuk nerdut menererde butre mentırek,
Besdar ternan herdev hesdare kenruhnini...”
(Anladınız değil mi?)

1/:
Ben bir kemer tokasıyım.
Sağlam deridenim.
Işılak demirdenim.
2/:
Ben bir kemer tokasıyım.

Kükrer alev, kükrer aşk…
Kızıla keser köşe bucak…
Dudağımda leziz çay demleyen her ocak,
Kendini bir kozmik aslan sanarak yalanır hırsla,
Kara gecenin düşmanı alaz,
Ne yaz dinler ne de on beşinci mevsimi…

A/:
Ben bir dul karı oğluyum,
Masal kızlarını emmerek geçmişim bebeliğimden,
Alaattinlerden bir Alaattin’im sayın ki...
'Zeytun ve tin...'
***

1/:
Ben bir küçük tilkiyim...
Sipsivri burunlu,
Ve süpürge kuyrukluyum.
2/:
Siz nasıl ki,