Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
Mahmur gözünü açınca solgun gece
Ben ona bakarım kocaman kocaman
O bana miniminnacık gülümser
Sonra da Dursun ağabey işine gider.
Doksan dokuz merdivenli apartman gibi

1/:
Dedem sıradan bir vatandaş...
Açardı ağzını yavaş yavaş:
'Evlat,' derdi bana.
'Bir gün boğazda Çanakkale'de...'
Anlat dede, de hele

1/:
Avcı amca dur
Tek doğrult tüfeğini vur beni
Acımaz mısın o kara kargaya?
Söyle vurmaya nasıl varır elin?
O kara karga

1/:
Annemi bir türlü anlamıyorum
'Koksun,' diye kolonya döker gömleğime
Ceketime lavanta sürer
2/:
Bir türlü annemi anlamıyorum

1/:
Sevdama taş atan,
Muhalif beynime karşı...
Şaha kalkıyor döşümden hırsla
Zaptedemediğim duygulu aslan.
***

1/:
Küt oldu ebe sobe,
Tutmaz oldu dizleri.
Silindi yer yüzünden,
Küçük ayak izleri.
2/:

1/:
Annem:
'Gülüm.' diye seviyor beni.
Babam:
'Gülüm benim.' diye.
Ninem:

1/:
Buz dolabım Eskimo...
O... o... o! ...
Soğutur yemekleri,
Etleri,
Balıkları

1/:
Biri var, biri yokmuş...
Milyar insan içinde,
Kimi aç, kimi tokmuş,
Herkes ayrı biçimde.
2/:

1/:
İstemem,
Amasya'dan elmayı,
Kaymağı ise Afyon'dan,
Sizin olsun Diyarbakır karpuzu.
Vazgeçtim şen şakrak rüyalarımdan.