Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
Şoför Mahmut ağabeysiyim
Okul yolunda bütün öğrencilerin
Bizim emektar minibüse
Yolları yetmez semtlerin
Silinir gözümde her şey

1/:
Güzel yurdum dağların,
Ne kadar da kocaman,
Böyle Allah aşkına,
Söyle Allah aşkına!
2/:

Nano Teknik Atlantis

x/:
Sisler sarmış başımı Ey Asuman…
Dumanlıyım... Esrik öylesine
Eski bir Katalan şarabını yudumlamalıyım

Çıktım Keşfine 3786’nın

1/:
Yıllardan 3786 idi Asuman,
Aylardan bir dörtnala koşan ilkbahar...
Çıkmıştık keşfine turkuaz aydığınlığın,

“Kara Göründü”mü, Görünmedi mi?
1/:
Alt ucunda yaşardık ben ve on ikinci Şıkhabettin,
Aşkı ve senin mavi tarihini Asuman...
On ikinci Şıkhabettin ki son hanedanın son temsilcisi,
Yani bir prens, defne dallı harmani giymese de,

Amma da Zor Günlerdi Nesliha

1/:
Amma da zor günlerdi ha...
Sana göre Asu ha? ...
***

Yanar Yüreğimizdeki Harman

1/:
Ay yeni doğmuştu yazgımızın ardından
Canlar canı Asuman...
Daha yanıbaşındaydı ebe dağı.

1/:
Attı şafak,
Hönkürdü sahib-i zeman,
Açıldı baharın güllü kapısı…
İlk ben çırptım ateş kokan kanatlarımı,
Alaz, kor ve dumanlar diyarında...

Ee, artık sır, sıradanlaşır;
Diyesim gelir; desem de mi ölsem,
Yoksa demesem de mi? Bilmem!
Zira ol hikâyeti uzun Sıffin deliliğinin,
Vaka süne süne gelir elbet zamanların üstüne,
Kerbela ise adı batası bir kızılcık kıyamet,

1/:
Ağalar,
Atlar da ağlar inanın.
Hem de bir ağlar,
Dayanmaz gözyaşlarına sıradağlar...
***