Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

MEVLANA CAN GÜZELLEMESİ
Gel ey Mevlana!
Çıkagel bin yıl evvelinden,
Elinden aşk iksiri içme muradındayız,
Ol zemanda kopkoygun bir tünelde koyu karanlıktayız.
Evvel zaman içinde de biliriz ki,

1/:
Türkümü çalsa da tarihi bile soyan gotlar,
Boş ver behey yüreğim,
Nasılsa bana umutkâr ve vefalı şiir kalır...
***
Öle öle yaşıyorsa içimizde son şiirin sadık tebası,

Züldar Begüme Yirmi İkinci Güzelleme
1/:
Hayal ülkemin begümü Züldar:
Ateş güvercinleri sarmış süreyyayı,
Görüyorum göğün alt ucundan bile meteor tarihini,
Ya sen Zü? ...

Nano Teknik Atlantis

x/:
Sisler sarmış başımı Ey Asuman…
Dumanlıyım... Esrik öylesine
Eski bir Katalan şarabını yudumlamalıyım

Çıktım Keşfine 3786’nın

1/:
Yıllardan 3786 idi Asuman,
Aylardan bir dörtnala koşan ilkbahar...
Çıkmıştık keşfine turkuaz aydığınlığın,

“Kara Göründü”mü, Görünmedi mi?
1/:
Alt ucunda yaşardık ben ve on ikinci Şıkhabettin,
Aşkı ve senin mavi tarihini Asuman...
On ikinci Şıkhabettin ki son hanedanın son temsilcisi,
Yani bir prens, defne dallı harmani giymese de,

Amma da Zor Günlerdi Nesliha

1/:
Amma da zor günlerdi ha...
Sana göre Asu ha? ...
***

Yanar Yüreğimizdeki Harman

1/:
Ay yeni doğmuştu yazgımızın ardından
Canlar canı Asuman...
Daha yanıbaşındaydı ebe dağı.

1/:
Attı şafak,
Hönkürdü sahib-i zeman,
Açıldı baharın güllü kapısı…
İlk ben çırptım ateş kokan kanatlarımı,
Alaz, kor ve dumanlar diyarında...

Ee, artık sır, sıradanlaşır;
Diyesim gelir; desem de mi ölsem,
Yoksa demesem de mi? Bilmem!
Zira ol hikâyeti uzun Sıffin deliliğinin,
Vaka süne süne gelir elbet zamanların üstüne,
Kerbela ise adı batası bir kızılcık kıyamet,