seher vakti sensizliğin gizzeminde hayalinle
derin derya özlem dolu gönlüm bir tek senle
bülbül name dolmuş mest olmuşta öter güle
ismin dolanınca hece hece garip gönlümdeki dile
bak gönlümden özleminle dolu akıp giden sele
sensizliğin sessiz suskunluğunda
sen kolumda yürüyorum sessizce usul usul
gönlümde yüreğimde ruhumda var ki öyle bir fasıl
öyle şeyler anlatıyor öyle şeyler söylüyor
öyle şeyler ki fısıl fısıl
bahsederken aşkımızın ilk mevsiminden
gün geçtikçe büyüyen o sevgimizden
aşkların en yücesiyle dolu gönlümüzden
mest olur geçerdik biz kendimizden
tozpembe bir dünyada kanat açmıştık
yaşadığım hayat sensiz tat vermiyor gonca
ne anlamı var yaşamın sen yanımda olmayıca
her saniye her nefeste bakıp seni görmeyince
ne anlamı var dünyanın her gün seni sarmayınca
ne yapayım bağ bahçeyi gonca benim olmayınca
derinden geliyor dermansız derdim
onulmaz yarayı bana sen verdin
çok acılar çektim çok zulüm gördüm
sana gönül verip sevdim seveli
geceler ıssızdı ben ise yalnız
sevda serre gönül derde düşünce
yürekte yarası olur derince
can bedende nefes canda oldukça
arar tabibini takat buldukça
sevdasına susadığım hasretine yandığım
ayrılığın yıktı beni yokluğunda kaldığım
başka sevda başka aşkta teselliyi bulmadım
senden aldığım tadı ben baldan bile almadım
dinle beni dinle biraz be hey nazlı sevdiğim
seslenirdim sevdalım sevgilim aşkım diye
her gün ben sana
çıkardın sevinçle gülümseyerek cama
el sallardın hayatım canım diyerek bana
şimdi hiç ilgilenmiyorsun bakmıyorsun
ne oldu böyle sana
tutuşurduk elele bakışarak her gün göz göze
gerek kalmazdı ki söze sevgiliydik biz sevgili
koklardık gonca gülleri dinleyerek bülbülleri
bizimdi sevda yolları sevgiliydik biz sevgili
kini nefreti bilmezdik birbirimizi kırmazdık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!