kara kışta sen baharsın
tatlı ılık hoş rüzğarsın
serinleten bir yağmursun
kıra güzellik verensin
ne kadar güzeldi kırlar
tatlı anılarla yaşarken
seninle baş başa
rengarenk çiçekler arasında
bir kelebek yakalayabilmek için
zor şartların zoru daha da zorlaşıyor yar
mevsimin sonbaharı bitiyor
gurbetçiliğin kışına mevsimin kışı eklenmek üzere
sensizlik kimsesizlik sensizlik yalnızlık sensizlik çaresizlik
sensizlik çaresizliğinin soğuğuna
akşam günün aşma vakti
gelince başlar dertlerim
karanlıklarda yeniden
kararıyor gecelerim
uyku girmiyor gözüme
seher vakti sensizliğin gizzeminde hayalinle
derin derya özlem dolu gönlüm bir tek senle
bülbül name dolmuş mest olmuşta öter güle
ismin dolanınca hece hece garip gönlümdeki dile
bak gönlümden özleminle dolu akıp giden sele
sensizliğin sessiz suskunluğunda
sen kolumda yürüyorum sessizce usul usul
gönlümde yüreğimde ruhumda var ki öyle bir fasıl
öyle şeyler anlatıyor öyle şeyler söylüyor
öyle şeyler ki fısıl fısıl
bahsederken aşkımızın ilk mevsiminden
gün geçtikçe büyüyen o sevgimizden
aşkların en yücesiyle dolu gönlümüzden
mest olur geçerdik biz kendimizden
tozpembe bir dünyada kanat açmıştık
yaşadığım hayat sensiz tat vermiyor gonca
ne anlamı var yaşamın sen yanımda olmayıca
her saniye her nefeste bakıp seni görmeyince
ne anlamı var dünyanın her gün seni sarmayınca
ne yapayım bağ bahçeyi gonca benim olmayınca
derinden geliyor dermansız derdim
onulmaz yarayı bana sen verdin
çok acılar çektim çok zulüm gördüm
sana gönül verip sevdim seveli
geceler ıssızdı ben ise yalnız
derdim bir değil de bine ulaşsa
hasret özlem çile cana doluşsa
ömrüm hazanlara dönüp dökülse
vazgeçemem senden bil ki sevdiğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!