denizler hep taştı dar geldi derya
gece gündüz akan göz yaşlarıma
dağlar dayanmadı gökler çatladı
gönlümün ettiği feryatlarına
bu nasıl ayrılık bu nasıl hasret
çekilir mi böyle amansız bir dert
gel ha karalara bürünme gönül
bilesin karaya değmez bu dünya
akşamdan sabaha görülen rüya
hayatın gerçeği olamaz gönül
bil ki bu sevdaya göre değilsin
sevda yürek ister dürüstlük ister
o hakikattır o gerçeğe uyar
gönlüne ruhuna ipotek koyar
bu ülke nerden nereye
geldi haberiniz var mı
bunu görüp kabullenmek
karakterinize zormu
osmanlının son dönemi
bir gün gelirde kavuşursam sana
vakti zaman o zaman
varlığımı hissederim ben
kavuşur gibi misali bedende ruhuna
olurum öyle nefes aldığımı hissederim
masal dünyasında menfaat çarkının
odak noktasında oturup
gerçek hayatın kendine özgü
yaşam pratiğiyle ilgili ahkam kesenler
kendini dev aynasında görüp
ortama poz vererek
bir gün posta geldi bir mektup verdi
verirken mektubu hafifçe güldü
mutlu bir haberi getirdim sandı
bilemezdi kara haber getirdi
okuyunca bütün dünyam yıkıldı
bir ferman yazdın ki gönlümdeki sen dolu sevdaya
bir feryat yükseldi yüreğimden dağlar sarsıldı
ayrılık hasretiyle zulüm dolu kefen oldu sarıldı
dertler çilesi yumak oldu ilmik ilmik örüldü
bedende hal dolu haller oldu
ruh misali mecnun gibi çölde görüldü
bir garip yalnızlıktır tek başına
gelince ilham gönül kuşuna
çıkar bu alemin nice dışına
konar sevdaların kara kaşına
bir gönül ki bu bendeki
senden başka sevmiyor ki
hasretinle alev alev
ne yaptımsa sönmüyor ki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!