Ahmet Kölecioğlu Şiirleri - Şair Ahmet K ...

her şeyiyle güzel bahar
yüreğimde hasret yanar
yaram derinlerde kanar
ol tabibim ver ilacım

bakın hele şu mazluma
derdi çileyle dolaşmış
garip gurbetin elinde
ölümle randevulaşmış
çaresiz perişan halde
azraille kucaklaşmış

bir zaman diliminde bir süre kalmaktır yaşamak
mümkünmüdür onu geçipte aşmak geçmişe dönmek
yada gelmeden gelecek zamanda bulunmak
bir paydır ömre ayrılan zaman mümkünmü fazlasını almak
ne bir dakika az nede bir saniye fazla olurmu varlıkta kalmak
olabilirmi varlığı manadan manayı varlıktan ayırmak

zalim övünür zulmüyle
mazlum dövünür derdiyle
ne mutlu gönül gözüyle
varlıkları görenlere

kimi tapar servetine

çaresiz perişan çok dertli halim
medet merhametin nerdesin yarim
her gün her an seni soruyor dilim
medet merhametin nerdesin yarim

anlamsızlıklarla dolu düzensizlik
hep gurbet hep hasret amansız çileli dert
neresi mekan neresi yurt
yüreğimin ortasında bir sürü kurt

yol uzun yol dolambaç rampa viraj

Önemlimi memleket sevince ülkeyi sınırlar bizim kekik kokan yaylalar yalçın kayalar ve dağlar deryalar ve mavi dalğalar

Gök yüzü kainatı kaplar ama ben bulunduğum yerden tümünü görürüm yıldızların hepsini ayı ve güneşi tıpkı diğer memlekttekiler hatta diğer ülkedekiler gibi

Toprağım var benim bire yüz bire beş yüz veren nasırlaşmış eller kazmayı küreği tırmığı kavrayan dağların yamaçlarında yaylalar pınarlar koyunlar kuzular miski amber renkler ve kovanlar kovanlara konanlar ve insanlar yüzleri güleç yürekleri yufka gönülde sevda hasret özlem alın teri ekmek toprağa işkence ederler parçalar yırtarlar bıkıp usanmadan sadistçe ama yürekleri yufka gönülleri sevdalı sineği kovar karıncayı incitmezler sularlar tohumdan sonra toprağı başaklar filizlenir boy boy yeşillenir toprak

Hani o bahar akşamlarının tatlı esintisi var ya insanın içini serinleten hani o yemyeşil kırlarda renk renk cümbüşü çiçekleri çiçeklere konup uçan kelebekleri arıları seyre dalar hayaller kurarsın ya

Hani sahilde kumsalda uzanıp güneşin batışındaki o muhteşem ortamdan doyumsuz bir haz alırsın ya hani gece yarısı bulutsuz berrak bir havada ayın oluşturduğu türlü duygular yaşatan tatlı loş aydınlık var ya

Hani deryaların baktıkça derinleşen o muhteşem iç açıcı gizzemli güzelliği var ya hani şelalenin o tertemiz suyunun şırıl şırıl akışındaki o ruhu dinlendiren serinleten o ahenkli akışı var ya

Neyi nasıl anlatayım yada nerden başlayayım anlatmaya gönlümdeki sevdanın yediği vurgunumu beynimdeki düşüncenin karışıklığınımı yoksa ruhumun yangınlarda damla damla nasıl eridiğinimi bilmiyorum

Ama şunu çok iyi biliyorum ki bir çıkmazda bin pişman olsamda seni sevdiğimi
seni özlediğimi alışmışım derdinle bütünleşip seni dermanım görmeye kendimi sende kaybedip seni aramaya

Bulmaya çalışıyorum seni arıyorum ama yoksun bulamıyorum onun için kendime gelemiyorum kendimde değilim sende kayboldum ben sendeyim bulduğum zaman seni kendime gelir kendimde olurum

Gecenin rengi değişmiş koyulaşmış karanlık yıldızlar görünmüyor ay penceresine kara bir perde çekmiş esinti kaybetmiş sıcaklığını biraz üşütüyor hava yağmurda çiseliyor hafif hafif ıslanmaya başlamış yorgun ruhların ücretsiz beleş otelleri kuytu kaldırımlar parklar ve banklar

Sonbahar başlamış belli ardından gelecek olan kış zaten olmayan aş bulunamayan iş şimdi birde soğuk ta ciğerlere kadar işleyen mekansız ve yurtsuz yorgun ruhları taşıyan bedenler yine perişan yine halsiz

Bahar aylarında yaz mevsiminde idare ediyor etmesinede kaldırımlar ve parklar yani ücretsiz oteller ya sonbahardan sonra gelen kış öylemi ya yarı aç yarı tok bedenler beton zeminde ıslak yerde hele palto inceyse battaniye yoksa birde evet yoksa birde