gülistan da bülbül nidayı name
gülüne her seher gönlüyle bakar
zalım gurbetelde canımdan ayrı
sersefil olmuşum ciğerim yanar
arı çiçeklerle bala muhabbet
dalıp dalıp düşünceye
çektiğim hasret ahları
yüreğimde ayrılığın
dayanılmayan dağları
viran oldu viran sensiz
halde halsiz bıraktın hallerimi
söylemez ettin zalım dillerimi
engeller doldurdun yollarımı
kırdın vicdansız kanadımı kollarımı
beni sensiz koyup gittin
sararıp solar goncası
seherde sarar sancısı
geçen yıllar kaçıncısı
bu ayrılık bu hasrette
yatar uyku girmez göze
bu bir kader değil nefsin oyunu
çalıştır sevdiğim biraz aklını
bükecekler bir gün senin boynunu
bu bir kader değil nefsin oyunu
bu ayrılık bize kader değildir
varlığımı varlığına adamışım bu can senin
ya solarsın ya açarsın gönlümdeki gülüm benim
senden ayrı olacaksam tercihimdir ölüm derim
yoluna fedadır benim taşıdığım tatlı canım
bütün duygularım esir sana duyduğum sevdaya
bülbül ne ötersin dertli karalı
seher vakti kalmış gibi yaralı
gülünmü görmemiş yoksa baharı
bülbül ne ötersin dertli karalı
bir bülbül feryadı duydum
seherin şafak vaktinde
kuruyan gülünü gördüm
sallanıyordu dalında
çaresiz bir perişanlık
bülbülü şeydayım vakti seherde
yar gülümdür gönlümdeki baharda
yüreğim yanıyor durmadan korda
yar aslından uzak bu canım zorda
düşte hayalinle mutlu oluyom
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!