beni ben edende sen
beni benden edende
ben sendeyim sen yelde
arıyorum beni ben sahrada çölde
halbuki oysa isterdim olmayı
gel muhabbete yar susadı gönlüm
ismini sayıklar durmadan dilim
konmuş dalınada o gonca gülün
sırrına doyuyor bülbül sevdanın
basit görme sırrı derindedir derinde
çıkar birer birer inan mahşer gününde
geçirirsen günlerini tatlı serinde
fırtınalar kasırgalar eser yerinde
bir garip hüzün doludur
gurbetelde akşamlar
gündüz su gibi akan yaşam
akşamları yavaşlar
dertler sarmaş dolaş
biliyormusun bilmiyormusun biricik biriciğim
benim bağrımın bağında bir begonyasın
bende benliğimde benimsin benimlesin
bendesin benim beğendiğimsin
boyunla boynuna boynundaki benlerine bayılıyorum
bene bakıyorum beni buluyorum
biliyormusun billurlaşmış
bir biriciksin biriciğim
bendesin benimsin
beynimdesin balımsın
bulunmazsın biliyorsun
be hey gönül uslan artık
gel gidelim sılaya
şaşkın şaşkın dolanırsın
düşeli de sevdaya
nasıl düştün böyle dertli davaya
be hey gönül uslan artık
dün yine istasyondaydım bekledim gelen treni
sordum tek tek yolculara gören olmamış hiç seni
dediler beklersen eğer bundan sora birde posta treni
kalkacaktı saat beşte
birden bir heyecan oldu taa içimde yüreğimde
gelmesende değer seni saatlerce beklemeğe
kışın soğuk gecelerde
bekliyorum gurbet elde
kim bilir şimdi nerde
nerde benim nazlım nerde
üşüyüp hasta olmasın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!