Aramak zordur dediler.
Arayacağım dedim
Zor da olsa.
Aradım,buldum...
Mademki buldun, kaybetme dediler
Tedirgin bir mum ışır Cürek akşamlarında
Uzak tıkırtılarla bir tren çığlıklanır
Ve bir hüzün dolaşır pencere camlarında
Dolup taşan bir yürek ağlamaktan utanır
Henüz yolun ortasındayız çocuk
Dön ve git…
Bekleme açılmasını kollarımın
Hür ormanlar içinde seken ceylan gibiydin
Bin bir türlü şakıyan kuşların edibiydin
Ne zamandır bu sükût,ne gün karalar giydin?
Güzelliğine niçin gölge düşürdü felek? ..
Katmer katmer değildi,kara değildi bu ten
Beni bırakıp gitme dedim bu yangın yerinde
Gidersen yanarım dedim, yanarım kederimden
Gidersen taş, taş olmaktan çıkar dedim
Toprak, unutur dedim toprak olduğunu…
Gittin…
Ve ben yıllarca geleceksin diye
Ayrılık şarkısı mı bizi en çok ağlatan?
Yoksa karanlıklarda beklemek mi
Kimsesiz? ..
Fısıltılı seslerle dualar mırıldatan
Yüreğil ki sıradan bir köy değil.
İki karşı yamaçtan birbirini izleyen
Bu Dedem Korkut köyü,
Sevdayla bakar uzaktan Karadağ'a.
O dağ benim Kaf dağım.
Anamın anlattığı masal kahramanları
Yeter ağlama artık sen
Bak sana neş’e getirdim
Yüreğin dağlama artık sen
Hep benim düşüşler
Hep benim...
Kapkara hayâller
Bulanık düşler
Acı gülüşler
Hep benim...
Ey yaşamak!
Dün
Seni çok seviyordum.
Bugün
Sadece seviyorum...
Bu düşüş




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!