NEMRUT Kİ
Nemrut ki Tanrıyım ben diyordu
Kullarımın ve yeryüzünün tanrısı
Büyükleniyordu Harran’ın Tanrısı Nemrut
NAAT’’e devam
Bu alayiş valayiş onun salavatiyle olur
Gece ta seher vaktine evrenin bam telinde
Nasıl yoksa paye-i kadri devletinin
MÜJDE
-Dönüp kendimize bakalım önce biz
Yeni bir dil bulmalıyız kendimize-
Bir çocuk boğuldu bu yeryüzü denizinde
Kadınlar çoğaldı bitevi ardımızdan bağırdılar
ÖĞRETMENLİK
Ben kendimi disipline vereceğim ben
Ben bir öğretmenim anladınız
Ömrüm geçti öğretmekle
Kimi zaman mutlu oldum bir kelime öğrettim diye
04.10.15
Öğretmenler odasında tek başıma oturuyordum. Bu gün öğleden sonra dersim yoktu. Nasılsa okula gelmiştim. Vakit geçirmek mi istiyordum bilmiyorum. İnternette şiirlerimi paylaşıyor reytinglerimi kontrol ediyordum.
Birden o çıkıp gelmez mi? Bana doğru geliyor ve gülüyordu. Tanıdık bakmasa ve gülmesi olmasa tanıyamayacaktım. Esra. Oydu. Tanıdım. Öğrencim. 5 yıl önceydi. Lise son sınıfta öğrenciydi. Okulun en terbiyeli öğrencisiydi. Benim branşımı seçmişti. Bir şiirimi tartışmış, tam yerinden yakalayarak eleştirmiş, ben onu haklı bulmuş ama o hatayı düzeltememiştim.
Üniversiteyi bitmiş, öğretmen olmuştu. Atanamamıştı ama ücretli derslere giriyordu. Atanmayı umuyordu. Kız kardeşi benim bu yeni okulumda öğrenciydi. Geçen yıl görüştürecekti bizi ama olmamıştı. Çok sevindim gelişiyle. Büyük bir mutluluktu benim için. Çay ikram etmek istedim kabul etmedi. Konuştuk. O günleri andık.
Köyde oturuyorlardı. Branşımı seçmesi beni mutlu etmişti. İçimden iyi bir yere atanması için dua etmek geldi. Güneydoğu aynı benim ilk öğretmenliğim yıllarında olduğu gibi karışıktı. Onun adına üzüldüm.
-
İsmail Karaosmanoğlu
Tüm Yorumlarhaydi şair dostlar görüşelim