Ahmet Ihsan Arac Şiirleri - Şair Ahmet I ...

Koskoca bir sıfır hiçlik içinde
Yüzer yüzgeçsiz bedenim benim
En geniş vadide boşluk içinde
Sıkar kemersiz darlığım benim

Bir basit fani ebede talip

Hani şiir okuyarak hapse girmiştin
Hani minareler sungumuz,
Camiler miğferimiz demiştin
Ziya Gökalp'te Medrese-i Yusufiye'de
Öpmüştür gözlerinden eminim
O halde sendeki bu değişim

Şiir gibi kızım... Nesir gibi oğlum...
Gece gündüz okuyorum okuyorum
Sevgi yumağında adeta kördüğümüm
Sabah akşam doluyorum, doluyorum

Masal gibi bakışlarda düş gibi gülüşler

Şiirlerle dolu içim
Kimini yazdım biçim biçim
Kimini yazamadım
Yanar içim

Suskunluğunda anın

Şiirler olmasaydı, ağıtlar yanmasaydı
Susardı notalar türküler olmazdı
Çatlardı aşıklar şiirler olmasaydı

Şiir de ilham da delilidir vahyin
Susardı resuller, inmezdi kitaplar

Mısralar dökülüyor dallardan
Sarımsı kahverengimsi kırmızı
Hayat göçüp gidiyor buralardan
Bir şiir mevsimi giden bu kervan

Esen rüzgârlar nem kokuyor

Şair radikal olmalı
Sivri kalmalı
Uç olmalı
Dolma kalem ucu gibi
Doldukça yazmalı
Tükenmemeli tükenmez kalem gibi

Sismik kahkahalar asılır
Tektonik suratlardan
İçinde patlarken magmalar
Buzullarını kaplar
Hıçkırıklara denk naralar

Diyetleri bozulmuş niyetleri bozulalı
Vefaya Kandıralılar sefaya taşınalı

Böğürürken sirkatini sanırsın çeker zikir
Oysaki hem elleri hem dilleri hayra fakir

Uyandığım her sensiz sabah
Bu soğuk kış günlerinde
Yalnızlık doğdu şakaklarıma
Avuçlarım avuçlarını aradı ısınmak için
Kaynayan içimin buharı tüterken soluklarım