Ahmet Ihsan Arac Şiirleri - Şair Ahmet I ...

Onursuzsa bir insan
Ne desin ona lisan
Ne kadar bağırsan, ne acayip kızsan
Her tükürük ona yağmur
Her azar ona şan

seher vakti tarlasinda dogdugun
topragiyla kundak olup kondugun
yerdir orasi

supurgeden atin ile kostugun
cekirgeye mezar kazip koydugun

Bu müzik sen çalıyorsun
Bu piyano saçların
Dökülen her melodi
Yürürken ki raksların
Ruhumda dalgalanan

Sararmış yapraklar yağarken bir bir
Sıralı ağaçlarda hüzünlerim gezinir
Kasvetli bir hava ve nem kokusu
Ruhumun renkleri sarardıkça belirir

Sonbahar bu, kısa gidiş bu gidiş

Öznesiz gecelerde cümlesiz yakarışlar
Çıkar ey hak dostu Arş-ı Âlâ'ya çıkar
Tutkulu gözlerden tütsülü bakışlar
Çıkar ey hak dostu Arş-ı Âlâ'ya çıkar

Sessiz gecelerde kimsesiz sahiller

Bu asıra ne oldu bilemiyorum
Bir taraf sefil bir taraf kudurmakta
Aman sen de aldırma diyemiyorum
İnsan tarafım bu işe çıldırmakta

Geceler karaydı gündüzler de kara

sicaklar yakar beni bazen
Güneşsiz, zemheri aylarda.
yağmursuz ıslanırım ben
mevsimsiz, yagmursuz anlarda.

Soğuk kırar beni

bedenin penceresi gözlerdir
bakan gözler iken gören kalplerdir
şekillerin ne önemi var
asıl körler âmâlar değil
kalpleri kilitlilerdir.

Pişmanım;
Bedenim çökük, başım eğik, ellerim açık,
Geçmişin muhasebesi titretir beni
Sarar bedenimi
Bedenim inler, ruhum dinler
Yüreğim şişer de şişer

Oğlum
Biliyorsun, ben polis bir babayım
Acize, naçize nazik, suçluya kabayım
Sokakların kolaçanı olsam da, bilirim; hafızanda rüyayım
Her gece geç saatte uyumadan gelişimi beklediğin
Göremeden emekleyip, sevemeden yürüdüğün