Ahmet Ihsan Arac Şiirleri - Şair Ahmet I ...

Yapraklar bir şey fısıldaşıyor
Yüzüme bakarak
Duyamadığım...
Ağaçlar parmak sallıyor
Gözüme sokarak,
Kaçınamadığım...

Savaş çocuğu olmak...

Ben Abdullah. Suriyeli bir çocuğum.
Ve henüz üç yaşındayım.
Patlama sesine uyandım.
Korktum, ağlamaktayım.

Sustuk... Sadece dinliyoruz...
Bazen yağmuru. Bazen rüzgârı.
Yağmurda ıslanmayı, rüzgâra karsı koşmayı bıraktığımız andan beri sustuk,
Sadece dinliyoruz.

Kendimizi dinliyoruz,

Vaktinde soylenememis
Tarihi gecmis sozler
Heder olmus emektir
Bin kere soylesende artik
Bir kere sine denk olmaz demektir

Bu bir kahpeliktir gidiyor tarihler yaza dursun
Ağzı salyalı kuduz kopekleri kaydede dursun
Gün gelir devran döner hesaplar bir bir dökülür
Akıbeti Ramses firavunun kahpelerde görülür

Tecridi renklerde solgun elmaslar
Bir de paslı demir testere
Bilendikçe tükeniyor kıvılcım kıvılcım
Bilendikçe bölmek için elmasları

Geçmiş zaman idi
Kanım deliceydi
Ben konuşurdum tarih dinlerdi
Kaybettim geçmişimi

Sonra geniş zamanım oldu

Güneş gibi tutulduğum andan beri
Yakamoz gecelerde arayın beni
Aşk'ın yükü tek heceyken
Yordu beni ayrılık heceleri

Bir mızrak boyu kavuşmalar

Sen bana ağıt söyle, ruhum kor, hissiyatım gedik
Duyamıyorum ıstırabını egomun çığlıklarından
Ey dört duvar arasının anası, ey tel örgü yavruları
Ne mutlu size, sizler en fazla kodesin çocukları
Ya size zulmedenler. O rus bu israil ermeni çocukları

Gözlerimin dünyaya ilk açıldığı,
Taşlı bostanların
İlkbahar çiçeği
Tutiyem
Rahmetin nisan yağmuruyla beslediği
Her ilkbahar gününün, sen, sevdiceği