Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Bir türlü sonu gelmeyen hayâllerdeydim,
Yüreğime düşen gölgeydi ayrılık.
Seni gökyüzünün görünmediği gecelerde sevdim,
Güzün yaprak döktüğü bahçelerde,sessizce,
Kol gezerken gözlerimde yalnızlık…

İçimde siyah bir gölge bıraktı,yaşadığım her sevda,
Sonra derin sessizlikler ve bir sürü hayâl kırıklığı.
Pek çok şey gibi unutuluyor,silinip gidiyor her veda,
Ama yine de yüreğimde bir yerde duruyor sıcaklığı.

Oysa ben seni unuturum sanıyordum,sakladığım yerde,

Bazen istesen de sevemezsin,
Ölüm takılır kalır aklına,
Yaşadığını bile bilemezsin,
İşte öylesine katlanırsın yokluğuna..
Kirpiklerdeki nem,yüreklerdeki sızı,
Hep ölümü getirir aklına gülemezsin...

Bir deli rüzgâr gibi esip geçmez ki bu sevda,
Bir yaz yağmuru gibi hemen bitmez ki bu sevda,
N'olur terketme beni dalıp bir gün düşüncelere,
Her yerde her şeyde bulunca sevgimi,
Beni hatırlarsın...

Artık soru sormayacağım sana,
Dilediğini yapmakta serbestsin.
Yaşa yaşayamadıklarını...
Ama unutma,
Zaman her dakika yalnızlıklar yaratır,
Beni dinleme istersen,

Seni düşündüm geceler boyu,
Şarkılarımızı dinledim pencerelerde,
'O günleri'düşündüm,ellerin ellerimde.
Ve anladım ki şarkıların eli var...
O anda her şeyi söyledim sana,
Hasretimi hafifletir diye.

Eller sallanmaktan yorulur,
Ve kaybolur gözden,gidenler…
Otobüs camlarında kalır gözyaşları,
Sonra birbirlerine bırakırlar kalplerini,
Ayrılık olmasın diye,sevenler

Bu son ayrılık,belki son vedâ,
Önce yıldızlar kaydı,renkler sıyrıldı.
Gece dönerken ağır ağır şafağa,
Aşk bulutundan yağmur ayrıldı.

Gözlerim hasretinden yollara düştü,

Seni hatırladıkça,
Ağlamak geliyor içimden.
Hüzünler titriyor dudaklarımda,
Dağ rüzgarları esiyor yüreğimden,
Gece saçlım,
Gözyaşlarım akmaya başlıyor yanaklarımda,

Öfke ve endişe dolu bütün bu hatıralar,
Ki çıplak,sevimsiz,uçsuz bucaksız bir sestir.
Aşkın kanatlarını kullanan içimdeki yaralar,
Kahkahaları çığlığa çeviren ızdırap kadar mukaddestir...

Yokluğunu uzaklara taşıyan köleler gibi yıllar,