Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Sevdanın sıcaklığında, saçlarında ihanet kokusu,
Bulutlardan sıyrılarak yağmur gibi.
Boşuna uğraşma, başkasını sevemezsin.
Senin için çarpan bu kalbi, seni sevdiği için vurur gibi,
Başkasını sevemezsin...

Gidip gelmeyenleri görüp,biteceğini bile bile ömrün,
Sarılıp acılara,gülerek anıyoruz adını ölümün...

Hayatın farkına ne zaman varır insan?
Öleceğini bile bile boşa geçerken zaman...

Sönerken güneşin rengi dağların arkasında,
Yıldızların koynunda uyumayı düşlerim.
Siyah, yalnız siyah var sonrasında,
Hep gözyaşıyla kesiliyor gülüşlerim.

Rengi solar çiçeklerin, biter bir gün bahar,

Hiç yaşamadım hayatımı,
Kalp atışlarımda uzadı gölgeler.
Bir resme sıkıştırdım, yaşanmış ne varsa,
Yeniden artarken kalbimin telâşı.
Geçmiş mevsimlerin üstünü sonbahar örtse de,
Öldüremez, benim yaşamak inadımı…

Bir kadın var gözlerimde,yaşamak kadar çılgın,
Umut kadar kuşkulu,yalnızlık kadar ürkek…
Bir kadın var yüreğimde,senelerce günlerimi süsleyecek..

Gözlerimde bir kadın var,şimdi yalnızlık kadar yorgun,
Geceler kadar duygulu…

Gömülüp gidersin hayatın bütün hüznüne,
Geçmiş yılların acısı çıkar yavaş yavaş.
Her geçen gün uymaz bir diğer gününe,
Her şeyde ayrılık canını sıkar,yavaş yavaş.

Belki unutursun yaşadığın acıları bir gün,

Evet biz ayrılacağız,sonsuz bir yolculuğa çıkacağız,
Güneşin yıkadığı kalplerimiz,
Sonbahar düşüncesindeki gözlerimiz,
Hüzne karşı koymaya çalışan ellerimiz ve biz ayrılacağız...

Hep böyle zor olurmuş ayrılıklar,

Ayrılığın yollarına bakıyorum,gece gündüz,
Hayâle sığmayan hayâller gibi,ben yalnızlığı tarif edemem.
Sen misin aynalardaki bu yorgun yüz,
Bakışların düşünceli,seni bırakıp gidemem.

Beni, her akşam seni beklemek yordu,

Solgun bahçelerde yapayalnız gezmek bana zor gelirdi,
Baharı uğurlayan kuşlar bile bunu bilirdi.

Seninle gezmekten zevk duyardım, heyecanlanırdım,
Sanki hemen ellerimi tutuvereceksin sanırdım.

Yalnızlık derinleşir,saatler ilerler,
Hayâller korkutur,siyah koyulaştıkça.
Uzaklaştıkça gözlerden,dünya durur,
Umutlar öiür birer birer,yokluğun ayrılıkla birleşir,
Hayat çıkmaz bir sokak olur,