Ahmet Ayaz Şiirleri - Şair Ahmet Ayaz

Ah! Ah!
.....Türkiye’m,
...........Anadolu’m,
............... Memleketim.
…
Her gün ölüm,

Hastayım, talihim
Bu yıl da yattı.

Boynuzlu deyyusların,
Boylarından uzun
Boynuzları

Bütün güzellikleri,
Tek tek önüme serdim;
Bir kadın gülüşünü,
Her şeyden tatlı gördüm.

Dermanını arar iken her derdin,
Kalemine ilham oldum namerdin.

Ömrümü boşa geçirdim,
Şu yalancı Dünyada.
…
Ne bir dayı oldum,
Ne de bir dayım oldu.
…

Emek verip büyüttüğün bir bebek,
Yedi sülalene söverse şaşma.
Belki âlim olur belki bir kelek,
Seni tekme, tokat döverse şaşma.

Çiçek gibi incitmedin dalını,

Yüzlerinde ayı,
Gözlerinde güneşi;
Giysilerinde,
Baharı gördüm.
…
Güller,

Güneydoğuluyum;
Dedem Çarko Ahmet,
Babam Halaf Ayaz.

Rençberlikten gelme,
Bir çiftçi çocuğuyum.

O, benim bir tanem;
Toprağım, suyum,
Ayım ve güneşim.

Bel ki de bir gün beni,
Yatağımda ölü bulacak;

Parkın birisinde,
Bir bahar günüydü.

Oğlan, kaş etti, göz etti,
Bir kaç tatlı söz etti.