Ahmet Ayaz Şiirleri - Şair Ahmet Ayaz

….
Beytullahtan bir gül düştü köyüme,
Elden bir şey gelmedi ki, ne diyem.
Damarından kan karıştı soyuma,
Kader O’na gülmedi ki, ne diyem.
…

On dört şubat sevgililer gününde;
Eşim "Bozgeyikli" gül verdi bana.
Yol istedim erenlerin önünde,
Dosta uzanmaya el verdi bana.

Sihirbazın sihirini bozmaya,

Ben öleceğim günü bilmeliyim,
Ve bir bahar günü ölmeliyim.
Güneşli bir günde,
Bir gül bahçesinde gül toplayarak.
...
Bekleyen bir dost gibi,

O, O biçim,
Bu, O biçim.
…
Hayat, O biçim.
İnsanlar, O biçim.
Dünya, O biçim.

Kötü kader bağdaş kurdu bahtıma,
Gül bahçemi talan etti gitmiyor.
Ateş attı bugün gönül tahtıma,
İçim yanar ızdırabım bitmiyor.

Efkar akın edip gelir üstüme,

Her söze kulak asmadım.
Abdestsiz yere basmam;
Görmedim zevki sefayı,
Ömrümü boş zaman aldı.
Namazım kazaya kaldı.

Para,
Bütün dalkavukları,
Peşinden sürükler.
Ve onları körükler;
Ağama alkış diye.

Bunca yıl yaşadım sevdadan uzak,
Sanmayın ölümden korkum var benim.
Kamer gibi alnım açık yüzüm ak.
Sanmayın ölümden korkum var benim,
Ölümden korkandan farkım var benim.

Kucağında oynarken dün
Bütün güzellikleri aldın götürdün
Bu gün
Benim güzel anneciğim

KARALAMA DEFTERİ
(Prof. Dr. M. Yavuz Coşkun Beye)

İşte sana karalama defteri,
Oku hele bir bak, ne göreceksin?
İçindeki iç dünyamın rehberi,