etim bir kumaş gibi dağılırken zamana
içimdeki deprem ruhuma tusunami
ben hiç ağırlamazdım kaygıyı gençken
şimdi yaş kemal mertebesinde
insan yükseldikçe içine düşer
-H-urafeler zincirlenmiş düşlerinde mahsur
-A-yıklamak sana düüşer elinde ömür mürekkebi
-L-ahitler derin olur firavunlar ağır
-D-üşünceler göl olur henüz elinde anahtar
-U-zansın önünde hep doğruya açılan yollar
-N-urlar çelenktir iyiden doğan doğrular
Sılada ölmek gibidir ayrılık
Yad ellerde kalır yürek
Bir çürümeye yüz tutuştur
Bir terk edişin ardına gizlenmiş.
Sindiği yerden kalkmaya yeltenir
zaman bir mektuptur aslında
...........anılarla doldurulur
ki her seferinde
..................özenle yapıştırılır
sanki bir daha açılmayacakmış gibi.
İronik Teşbih II
allegro ritminde kör topal gibi
dans etme zorunluğunda bir rakkas
sarkıt ironiye alegoridir
parametresi kendi içindedir
Yontu
bar yalnızıyım tren süngüsünde
eflatun kaçamaklar yorgun
kızıla çalar bir hayat yontulduğunda
söz eder geçmiş geç zamanlarda
yaşarken delik bidonlarla taşıdım umutlarımı
ben vardım bidon boşaldı
şimdi ölüyüm kendime
çünkü umutlarımla kan grubum aynı
tükendim, tükettim umuda bağlı damarlarımı
hangi kapı arasında sıkışmış tufan
duyuluyor bir kara haber uğultusu
duygular birbirine sessiz ki, durgun su
bu ne soğuk kalorifer yanında, hastane koridoru
yüreğimde erimiş kurşun damlasısın
...................madalyon
coşku ve hüzün
..............ruhumda
altın sarısı yüzün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!