Ahenk Şiiri - İlyas Payas

Kimsesiz bir kuşun kanat çırpışıyla uyandı gönlüm.

Gözlerini dünyaya henüz açmış bir yetim bakışı.

Ötelenmiş sokak hayvanlarının buruk yalnızlığı.

Ulu bir çınar ağacının asil duruşu.

Hepsi ve herkes şahit,

Sana olan sevdamın güzelliğine.

Sen bana bir kez olsun gülünce,

Gülüşün, yolunu kaybetmiş bir kaptana kutup yıldızı olur.

Yolumu bulurum sayende,

Ağaçların ve insanların yosunlu taraflarına bakmadan.

Bütün yollarım sana çıkar, tüm gökyüzüm seninle kaplı.

Sevdam tarifsizdir; içimde bir meczubun aklı.

Bir kış günü,

Bir köşe başı pastahanesinde,

İçilen sıcak bir salep gibi; haydi gel de ısıt içimi.

Kendi içime dahi sığamıyorum,

Yeryüzü çok mu dar?

İçimde bir sevda yangını.

Gökyüzü bana hâr.

Gözlerin çağlayan bir şelale.

Aklım sihirli bir lamba,

Dilenmemiş üç koca dilek.

Aşmadığım dağ kalmadı,

Heybemde Ferhad'ınkinden bir yürek.

Bir gökkuşağıdır saçların; kat kat, renk renk.

Baharı devşirmiş endamın rengârenk.

Ellerim titriyor yokluğundan.

Aramızdaki hasret, bir garip ahenk...