Kimsesiz bir kuşun kanad çırpışıyla, uyandı gönlüm .
Gözlerini dünyaya, henüz açmış bir yetim bakışı.
Ötelenmiş sokak hayvanlarının buruk yanlızlığı .
Ulu bir cınar ağacının asil duruşu .
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta