Ağustosun vedası Şiiri - Gülcan Arıkan

Ağustos hızlı çarptı kapıyı
Şair ne güzel bilmişti
En güzel denizlerine hâlâ gidilmemişti
En güzel çocuk hâlâ büyümemiş olandı içimizdeki...
Kış gibi bir yaz,
Ocak gibi bir Ağustos,
İsmi sıcak,içi ayazdı...
Ne biz anladık onu,
Ne de o bizi anladı...
Nerde şimdi çocukluğumuzun yazı?
İsimlerin en güzel tamamlayıcısı
Yaz gülleri,yaz sinemaları,yaz aşkları...
Gündüz güneşi ayrı güzeldi,
Gece yıldızları ayrı...
Bu Ağustoslar neden şimdi yabancı?
Biz ki hem umuda,hem kendimize uzak,
Biz ki hep yarınlarımızdan korkarak...
Sabah başka,akşam başka,
Biçare bir yaşamın telaşında savrularak...
Gönül de sağ çıkmadı bu savaştan,
Akıl da,fikir de...
Heryerde tüketilmiş sevgilerin,
Herkeste heba olmuş senelerin,
Keşkelerin,belkilerin mersiyesi...
İnsanı engellemenin;
bir tuşa basmak kadar kolay
İnsanı sevmenin;
Okyanusları aşmak kadar zor olduğu evrende
Yaşamak da kolay değildi,
Yaşlanmak da,
Hatta ölmek de...

Ağustos hızlı çarptı kapıyı
Elimizde hüzünlü bir Eylül kaldı,
Gün gelir terkeder buraları Eylül de
Az derdimiz varmış gibi zamanın tuzağında
Bir yığın kapris düştü yine hayattan payımıza...
Alıştık artık şakalarımıza yağan kara da
Aynada gördüğümüz çizgili yüze de...
Alıştık hayra da şer'e de...
Teslim olduk kadere...
Bir varmışız bir yok olacağız,
Bu ayların mevsimlerin bizimle derdi ne?