Ağlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir çuval inciri berbat edersen,
Dere boyundaki söğütler ağlar.
Göze girmek için boşa gidersen,
Kuruyan pınarda umutlar ağlar.
*
Kan beynine sıçrar, neyledin kardaş,
Gözden düşenlerin bağrında ataş.
Burnundan soluyan o huysuz yoldaş,
Dağların ardında bulutlar ağlar.
*
Pabucunu dama atan deli yel,
Göze batan çöpü çıkarır o el.
İpe sapa gelmez sözden uzak gel,
Gönül yaylasında ağıtlar ağlar.
*
Küplere biniyor harmanda çoban,
Havanda su dövüp yorulmuş Hasan.
Yüzünden düşen bin parçadır inan,
Boynu bükük kalan başaklar ağlar.
*
Pot kırmak yakışmaz yiğidedir söz,
Pire deve oldu, savruldu o köz.
Kulak ardı etme, iyi dinle öz,
Susuz derelerde balıklar ağlar.
*
Çam sakızı çoban armağanı taç,
Saman altından su yürüten yamaç.
Göz boyamak için savurursun saç,
Rüzgarın önünde yapraklar ağlar.
*
İncir çekirdeği dolmayacak bak,
Çizmeyi aşarak gel de ateş yak.
Baştan savma işler hep salkım saçak,
Tipiye tutulan kızaklar ağlar.
*
Kılı kırk yararak düşünüp taşın,
Dişini tırnağa takmalı başın.
Gözden çıkardığın tükenen yaşın,
Tarlada çürüyen kavunlar ağlar.