Adnan Deniz Şiirleri - Şair Adnan Deniz

Konuşunca ölüm sustu herkes,
Birer birer bırakıldı silahlar!
Elinden tuttu zengin fakir'in
Herşeyi bilen bir Allah var

Hergün sesizce yerinde duruyor dağlar, taşlar,
Ormanlar. Kuşlar nasılda onlara doğru uçuyor, insanlar onlara koşuyor, hayvanlar onlarla hep içiçe.

Bazen şöyle geriye çekilip bir bakmak gerek, yaşadığımız hayata.Neresindeyim bu yaşamın? nerelerde yanlışım var? hangi yaptıklarım doğru? diyerek.
Derin bir nefes almak gerek sonra.Kendine dönerek
Sorgulamak gerek kendini. Sağlığım yerinde mi? Mutlu muyum? Nerede yanlış yapıyorum diye.
Değerini bilmek gerek iyi durumda olmanın, sevildiğini, saygı duyulduğunu hissetmek, sevmeyenlerin nedenini bilerek kendimizi düzeltmek gerek.

Hani akşamları
Usul usul,
Karanlıklar iner ya perdemize.
Hani sen varsın ya,

Bağrımızda ki kuzu
Ağaçtaki küçük kuş,
Yerde giden tosbağa
Sürünen karayılan

Yüreğimi açtım sana tertemiz,
İçinde hiçbirşey sensiz olamaz.
Her türlü zorluğu yapsalar bize
Sen ve ben yeneriz yani ikimiz.

Açıtmıyor hiç bir şey,
Acımıyor bir yanım.
Kurşun bile sıksalar,
umrumda değil.

Duracak gibi değil,
İçimde duygularım.
Patlayan volkanım sanki.
Bir ağrı kaplıyor sol yanım

YANMIŞIM ADNAN BENİM

Her neye uzandıysam
Ben hep yarım kalmışım
Ben beni,ne sanmışsam
Her daim aldanmışım.

O saçlar ne güzel yakışmış sana
Papaya,gül,nergiz,aya benzersin
Bir baksan bir gülsen o yeter bana
Kalbime ok atan yaya benzersin