ADINI BİLMEDİĞİM ÇİÇEK
Önce bir gölge bırakıyorsun,
Camlara sinen akşam gibi.
Sonra usul usul çoğalıyorsun,
Adı unutulmuş bir mevsim gibi.
Rüzgârla savrulan
Bir yaprak gibi konuyorsun.
Dokunduğun her boşlukta
İçim yeniden yeşeriyor.
Gece uzuyor seninle.
Yıldızlar yer değiştiriyor.
Ben suskun bir kıyıyım;
Sen içime vuran deniz.
Ne gidiyorsun,
Ne kalıyorsun.
Ömrümün en sessiz yerinde
Adını bilmediğim bir çiçek açıyorsun.
YÜCEL ÖZKÜ
5 Ağustos 2026/08:14
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 19:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!