Adın Çiçek Açınca Şiiri - Yücel Özkü

ADIN ÇİÇEK AÇINCA
Seni görünce gülen yüzüm değil,
İçimde bahar uyanır.
Bir bakışın değse kalbime,
Kış çiçek açar.

Adını anınca
Gönlüm dallanır.
Her yaprak adını taşır,
Dal uçlarında sessizlik tomurcuklanır.

Rüzgâr izini taşır,
Gökyüzü sesini sabaha işler.
Ben, en derin susuşumla
Sana varırım.

Ne gül anlatır seni,
Ne bahar yetişir kokuna.
Sen, gönlüme düşen ilk ışıksın;
Ömrüm, adınla yeşerir.

YÜCEL ÖZKÜ
14 Temmuz 2026/01;12