Adil Oğuz Şiirleri - Şair Adil Oğuz

Fakirin yoksulun hakkın yediniz
Gaz bulduk diyerek müjde verdiniz
Yirmi dört yıl oldu kanın emdiniz
Yeter artık beyler bu kadar olmaz

Sebze meyve her şey ithal yaptınız Ne var ne yok devlet malın sattınız

Neler oldu bize yüce Millete
Kul olduk cihanda ele aleme
Ekonomi çöktü perişan halde Milleti ekmeğe muhtaç ettiler

Neleri yaşadık neleri gördük Tarihin akışın değiştiren Türk Yedi düvel geldi denize döktük Askıda ekmeğe muhtaç ettiler

İçim içime sığmıyor
Ağıstosta kar yağıyor
Hasretin beni yakıyor
Nerede sin nazlı yarim

Gönül bağımın gülleri

Ne zaman efkarlansam
Bir hüzün çöker
Bir ateş basar içime
Yakar alev alev sinemi
Ayaz gecelerimde
Hasretin öldürür beni

Ben senin uğruna ömrümü verdim
Mecnun gibi diyar diyar gezerdim
Yaradan şahidim seni çok sevdim
Uğruna yandığım öldürdün beni

Derdimi kimseye anlatamadım

Gönül düştü bir sevdaya
Gelmedim zevke sefaya
Senin o gözlerin varya
Öldürür insanı gülüm

Hasretinle yana yana

Düşümde gördüm yüzünü
Kalem kaş çakır gözünü
Unutmuş nazlım sözünü
Kahrımdan ölesim gelir

Selvi boylum sırma saçlım

Çok esti başımdan sevda yelleri
Yaz gelince açar aşkın gülleri
Sensiz çekilmiyor gurbet elleri
Ölmeden sılaya ah dönebilsem

Derelerde sular sel gibi çağlar

Yaralarım göz göz olmuş kanıyor
Bilen bilmeyende mecnun sanıyor
Sevdan yüreğime düşmüş yanıyor
Yanarım aşkından nazlı yarimin

Cefa çekmeyenler sefa sürer mi

Gönlümün gonca gülünü
Soldur muşlar gül yüzünü
Selvi boylum çakır gözlü
Çok özledim canım seni

Sevdan ile düştüm derde